Stemme: Philly Goddisse van myn hert, myn traenen &c.
Christus spreeckt. PEtre mijn yverighste kindt, Die my soo heeft bemint, hoe zijt ghy soo verblint, O dwaes, en kent gy niet meer uwen Heer, Die u bemint heeft alsoo seer.
Eylaes, waer is u liefde kracht, Die ghy te toonen placht, in't hofken inden nacht, Want gy sterven voor my seer kloec de doot; Nu verloochent my inden noot. Ey my, wat bitter droeve smert, Dit sweerdt snijt in mijn hert, dat ghy my soo vertert, Hoe schaemt ghy u van uwen goeden Godt, Om dat hy soo seer is bespot. Hoe dan en kent ghy my nu niet, O onghestaedigh riet! denckt op't ghen' is gheschiet: Haut op, haut op, doch met den eersten vloeck, Want ick noch uwe ziele soeck, Ghy waert den steen, en den pilaer, Van d'ander allegaer; valt my af openbaer, Heel versleghen light nu den kloecken helt, Den Capiteyn is neer ghevelt. Liefde, o woorden sonder daet, Daerom ghy my verlaet, door't loochenen versmaet. Dat ick verdruckt nu worde vande mijn, Dit doet my d'alder-meeste pijn. Keert weer, mijn schaepken inden stal, Staet ras op vanden val, 'k sal't u vergheven al: Weent, weent, beschreyt al u voorle'en misdaet, 'k Sal stellen u in goeden staet.
Cookies on Poetry Cove