Stemme: Aurora waer loopt ghy soo seer. Ofte: Schoon lief ghy hebt myn hert door-wont.
DIen vos beneemt 's menschens verstant, Doet leven hun als beesten, Grauwelijck tempeesten, Dolen t'allen kant: En oock vallen in veel sonden, En worden dan ghestoort, Grammoedigh als de honden, D'een d'anderen vermoort; Dat brengt gulsigheyt voort. Holofernes was droncken, sat, Sy-selven heeft vergheten: 't Hooft wierdt afghesmeten, Door Indith die badt. Balthazar maeckte goe ciere, Met schoon vrauwen bly; Dien roof stont hem soo diere, Van dien nacht stierf hy, Verloor 't Rijck, ten selven ty'. De Kinders oock van Israel, Als sich overdaet deden, Hebben zy aenbeden, 't Gulden kalf rebel; En de kinders van Iob t'saemen, Vervult van spijs, en dranck, Oock in ellende quaemen;
't Vermaeck, en duert niet lanck, Elck doodt ter aerden sanck. Herodes had' ghevult den sack, Heeft dan den eedt ghesworen: Noyt gheschickt te voren, Een dier woort hy sprack. Het koste Ioannes 't leven, Oock de Priesters van Bel, Sagh m'aen de leeuwen gheven; Ghestolen spijse snel, Wiert dan betaelt seer wel. Op Godt past luttel, ofte niet, Ghy dronckaers alle gaeder: 's Vleesch lust gaet schier naeder, Dan 't ghen' Godt ghebiet. Met Esaus gulsighe lusten, V, eerst' gheboort' vercoopt; V ziel, laet ghy niet rusten, Aen't vleesch die soo vast knoopt, Dat sy ter helle loopt. Menigh als den Verloren Soon, Hun ghelt onnutigh quisten: 't Was wegh eer sij't wisten, De schulden sich benauwen, In last dien mensch hem vindt, Beghint dan 't hooft te crauwen; Al die de kan bemindt, Wordt van van dien vos verslindt. Lieve vrienden verlaet dees straet, En wilt u wat besnijden, Van overdaet mijden, Hout de middel-maet: Zult langh leven opder eerden; Menschen door gulsicheyt, Meer sterven dan door sweerden; Zijn vroegh in't graf gheleyt, Met veel ellendigheyt.
Cookies on Poetry Cove