Wtlegginghe. NA het out spreec-woort, Den boghe mach altijdt niet gesspannen syn, is dit Sinnen-beelt ghestelt, tot een bewijs dat de mensche sonder rusten niet bestaen kan, maer dat sy hem hoochnoodich is mits de broosheyt siins lichaems. waer over Ovidius seyt. 3. Hero. Quod caret alterna requie durabile non est, Hec reparat vires feßaque membra novat.
Alle t'geen de ruste derft, Kan niet duren en versterft Rust versterct de kracht, de reden, En vernieuwt de moede leden. Ende W. Salustius. in synen 7. dach der Scheppinge. Le champ qui quelques ans demeure comme en friche Quand il est resemé, faict vn raport plus riche. Le fleuve pour un temps par l'escluse arresté, Pouße plus roidement son flot precipité: L'arc qui pour quelques iours desencordé demeure, Enfonce plus avant la mortelle bleseure: Le soudard au combat reva plus furieux, Aiant vn peu couvé, le somme dans ses yeux: Tout de mesme ce corps, quand pour reprendre haleine Il vit en doux repos vn iour de la sepmaine, Ses facultez raßemble, & met le lendemain Beaucoup plus gayement en besongne sa main.
'Tlant datmen eenich tijt sal braec en ledich houwen, Een overvloedich zaet sal geven in't herbouwen, Het water voor wat tijts gehouden voor de Sluys, Veel stercker vallen sal en maken meer gedruys. Den booch die dach en nacht gelegen heeft ontspannen Veel stercker door de drift sal quetsen ende ontmannen: De krygsman tot den strijt sal gaen met meerder lust Soo hy een wiile tiits te voren heeft gerust. Dit lichaem oock also geen lust en sal ontbreken Soo't vieren mach gerust den eenen dach der weken, T'versamelt syne kracht veel lustiger sich vint, En met veel meerder vliits te wercken weer begint.
Oock soo seyt Ovidius. 3. Her. Arcus & arma tuae tibi sunt mutanda DianeSi nunquam cesses tendere, mollis erit. Leeft met u schut-geveert geliic Diana doet, Gespannen siinde altiit den booch verslappen moet. Ende Seneca. Detur aliquando otium quiesque fessis.Men moet altemet den vermoeyden wat ledich tiits ende ruste gonnen. ende in siin boec de tranquilitate animi. Nasciter ex assiduitate laborum animi hebetatio quaedam et langor.Wt den gedurigen arbeydt spruyt een verstomtheydt des Geestes ende swacheyt.
Cookies on Poetry Cove