Skip to content
1540

Souterliedekens

Willem Zuylen van Nyevelt

C Den derden. DInen knecht coemt doch te baten Retribue seruo tuo viuifica me: et custodiam sermones tuos. En my hier leuen doet V woorden bouen maten Hou ick in mijn behoet. Mijn ooghen wilt ontsluyten Reuela oculos meos: et considerabo mirabilia de lege tua V wonder wercken veel, V wet, en haer virtuyten Sal ick aenmercken heel.

Want ick ben op aertrijcke Incola ego sum in terra non abscondas a me mandata tua. Niet dan een mensch seer vreemt V gheboden al ghelijcke Van mi doch niet en neemt. Mijn siel met groot verlanghen Concupiuit anima mea desiderare iustificationes tuas in omni tempore. Nae dijn gherechticheyt Heeft lust, die aen te hanghen Goetwillich, en bereyt.

Al die zijn op gheblasen Increpasti superbos maledicti qui declinant a mandatis tuis. Woudt ghi bestraffen fel, Vermaledijt, en dwasen, Die gaen van v beuel. O Heer wilt van mi halen Aufer a me opprobrium et contemptum quia testimonia tua exquisiui. Versmaetheyt ende schandt

Nae dijn gheboden talen Wou ick, met mijn verstant

Die princen daer gheseten Etenim sederunt principes et aduersum me loquebantur seruus autem tuus exercebatur in iustificationibus tuis. Teghens my spraken sy V knecht heeft hem ghequeten Hy bleef v gherechten by V woert, mijn meditacie Nam et testimonia tua meditatio mea est: et consilium meum iustificationes tue. Is hier, vroech ende laet: En dijn iustificacie Is altijt minen raet

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Souterliedekens · Willem Zuylen van Nyevelt · Poetry Cove