U Den .xx. SIet mijn cleynheyt, maect mi vry, Uide humilitatem meam et eripe me: quia legem tuam non sum oblitus. V wet heb ick onthouwen Wilt mijn recht hanteren ghy Iudica iudicium meum et redime me propter eloquium tuum viuifica me. Om dijns woorts aenschouwen Verlost mi, en mi leuen doet. V salicheyt die ons behoet Longe a peccatoribus salus: quia iustificationes tuas non exquisierunt. Die is seer wijdt verscheyden Al vanden boosen opter eerdt Om dat seer cout is haer begheerdt Tot v gherechticheyden.
U ghenaden zijn seer veel Misericordie tue multe: secundum iudicium tuum viuifica me. Dus wilt my laten leuen Dat bid ick v nae dijn oordeel Veel drucx coemt my beneuen Veel zijnder die mi doen ghequel, Multi qui persequuntur me et tribulant me a testimonijs tuis non declinaui. Ick en weeck niet van dijn beuel Ick sach (dwelck mi seer deerden) Uidi preuaricantes et tabescam: quia eloquia tua non custodierunt. Haer ouertreden dijn ghebodt Want sy v woorden Heere Godt En hielden, noch en eerden.
Siet, want ick heb v mandaet Uide quoniam mandata tua dilexi Domine: in misericordia tua viuifica me. Bemint in allen saken. In v goetheyt en charitaet
Wilt my leuendich maken. Principium verborum tuorum veritas in eternum omnia iudicia iusticie tue. Tbeghinsel van v woerden is Niet dan warachticheyt ghewis. En v gherechten bliuen. Van dijn gherechticheyt certeyn Eewich o Heer met v ghemeyn Ghi sult die niet verdriuen.
Cookies on Poetry Cove