Y Den .xxij HEer laet mijns ghebets gheclach Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo Domine: iuxta eloquium tuum da mihi intellectum. Voer dijn aensicht ghenaken En wilt mi gheuen al den dach Verstant na dijnder spraken En mi so nae v woorden sticht Intret postulatio mea in conspectu tuo secundum eloquium tuum eripe me. Dat mijn begheer voer dijn aensicht Mach comen: wilt mi vryen Als ghi my God van Israhel Leert v gherechticheyden wel Eructabunt labia mea hymnum: cum docueris me iustificationes tuas. V lof sal ick belyen.
Mijn tong v lof hier spreken sal Pronunciabit lingua mea eloquium tuum: quia omnia mandata tua equitas. V woorden zijn rechtueerdich Die ghi beuaelt te houden al V hant, o God eerweerdich Fiat manus tua vt saluet me: quoniam mandata tua elegi. Moet my behouwen vroech en spaey Want ick vercoos sonder delaey Dijn woorden, my beuolen. En dijn salicheyt seer net Concupiui salutare tuum Domine et lex tua meditatio mea est Ick begheerde: en dijn wet Blijft bi mi onuerholen.
Leuen sal mijn siel daer om Uiuet anima mea & laudabit te: et iudicia tua adiuuabunt me. En altijt v prisen. Dijn gherechten (hoort die som) Bystant mi bewisen. Als een schaep, dat is vergaen Erraui sicut ouis que perijt: quere seruum tuum Domine quia mandata tua non sum oblitus. Was ick verdwaelt, wilt my verstaen Wilt uwen knecht doch soecken Want ick o Heer al in mijn siel V gheboden vast onthiel Wilt my daer in vercloecken
Cookies on Poetry Cove