Den singende swaen

Stem: Die mindt, die lijdt veel pijn. Ofte: Bruyd Christi, veel geluck. Ofte: Treurt nu Brabandtsche Maeght.

HOoghwaerde Godes vrind, Ick U geluck nu wensch, Om dat vroom Ghy hebt ghestre'en Voor God, die U bemind Soo heeft, en alle mensch', Dat Hy heeft de dood ghele'en. Ick U nu groet //

jae val oock U te voet, Want Ghy dit waerdigh zijt, Die eeuwigh zijt by God verblijdt. Ick U nu. 2. Verlaten hebt G' u goet, Ghy zijt gevolght den Heer, G' Heb in armoeds noodt geleeft. Ghy hebt met goede moed Verkondicht Christi leer, G' hebt voor vlam noch vuyr gebeeft, Noch groot, noch kleyn // hebt Gy in 's werels pleyn Ontsien, G' hebt vroom gekampt In 't alderwaerdst' Apostels ampt. 3. Ghy hebt als een Trompet In 't Indiaensche Land, Uytgetrompt Goods heyligh Woord: Ghy hebt des Heeren Wet Die gene ingeplant By wien 't nimmer was gehoort. Ghy hebt bekeert // veel menschen, en vermeert De ware Christi-Kerck; By nacht en dach was dit u werck. 4. Maer als Ghy daer dat Volck Tot Christum had gebrocht, En daer veel had uytgestaen; Soo zijt Ghy als een wolck Gedreven, G' hebt gesocht Na Armeenjen heen te gaen. Van stad tot stad, hebt Ghy die waerde schat Van Godes woord gedeelt, Geen arbeyd heeft U oyt verveelt. 5. Ghy hebt den Astaroth, Die daer wierd aengebe'en, En als eenen God ge-eert,

In d' naem van uwen God Doen swijgen als een steen, Waer door menigh zijn bekeert. Door U oock is // 't is seker, 't is wis, Het helsch' gebroed verjaeght; Soo hebt Ghy, Bartel! God behaeght. 6. Tot 't waer Geloof hebt Ghy Polymium geleydt Met 't geheele Conincx hof, Ja Ghy hebt daer oock by Soo wonderlijck verbreydt God Almachtighs eer en lof, Dat Ghy tot Hem, door kracht van uwe stem Bekeert hebt twalef Ste'en, Die Jesum hebben aengebe'en. 7. Hier door verbittert zijn De Priesters, die verstoort Tisten op den Konincx Broe'r: Sy waren vol fenijn, Sy seyden, Ghy behoort Wegh te nemen dit rumoer. Want anders sal // dree komen tot een val, En ondergangh dit Rijck, 't En zy dat Bartel wordt een Lijck. 8. Astyages dees re'en Nam vlytich aen, en liet Den Apostel vatten aen. Men sagh gheensins geween Aen Hem, noch geen verdriet, Maer Hy graegh is me'e gegaen. Met groote vreugd // was Bart'lomaevs verheugt: Hy achten dat geen druck, Maer voor een wonder groot geluck. 9. Des Konincx Broe'r vol haet, De'e U met groot torment Bitter villen als een beest. Maer Ghy verdraeght dat quaet Met lijdtsaemheyd tot end,

Nergens was Ghy voor bevreest. Toen is berooft // u lichaem van u hooft, 't Welck op de aerde viel, Maer na den Hemel trock uw' ziel. 10. 'k Versoeck met nedrigheyd, Dat Ghy, O Bartel, my Voor wilt staen by Godes throon. Ick ben van nu bereydt Te lijden dat ick ly, Soo langh ick de Aerd' bewoon. Gestadich bidt // dat ick van lit tot lit My hier vernieuwen mach, En dienen God tot d' laetsten dach. 11. Maeckt dat den ouden mensch (Die nu noch in my leeft) Mach getrocken worden uyt. En dat na Godes wensch (Die alle gracy geeft) Ick mach worden gantsch vernuyt. Dan sal 't geschie'n // dat ick my sal verblie'n, Die nu noch ben beswaert, Nae ziel en lichaem op dees aerd'.