2. O quàm tristis, & afflicta
Fuit illa ben edicta
Mater Unigeniti!
Quae-moerebat, & dolebat,
Et tremebat, cum videbat
Nati poenas inclyti.
3. Quis est homo qui non fleret,
Christi matrem si videret
Tanto in supplicio?
Quis non posset contristari,
Piam matrem contemplari
Condolenten Filio?
4. Pro peccatis suae gentis,
Vidit Iesum in tormentis,
En flagellîs subditum.
Vidit suum dulcem Natum
Morientem desolatum,
Dum emisit spiritum.
5. Eja mater, fons amoris,
Me sentire vim doloris
Fac, ut Tecum lugeam.
Fac ut ardeat cor meum
In amando Christum Deum
Ut sic illi placeam.
6. Sancta mater illud agas,
Crucifixi fige plagas
Cordi meo validè.
Tui Nati vulnerati,
Tàm dignati pro me pati,
Poenas mecum divide.
7. Fac me verè tecum flere,
Crucifixo condolere,
Donec ego vixero.
Iuxta crucem tecum stare,
Et in planctu sociare
Tibi me desidero.
8. Virgo virginum praeclara,
Mihi jam non sis amara,