Den singende swaen

Stem: Sulamite! keert weder.

ECce Homo, O Vader! Is dit uw' lie-

ven Soon! komt toch wat nader; Troost ons doch al-le-gader. Is dit uw' Soon in schoonheyd uyt-ge-le-sen? Waer is sijn schoone wesen? Ach waer is heenen Die meer dan algemeene Schoonheyd Christi, schoonheyd Christi, schoonheyd Christi verdweenen. Is dit. 2. O God almachtich! 't Is uwen eygen Soon, die met U krachtich D' Aerde schiep, 't is waerachtich: Hy is U g'lijck in macht, in kracht, in glory, Voor all' 's werelts memory, Voor alle tyden Hy sich met U verblijden, Die uyt liefde, die uyt liefde, die uyt liefde komt lijden. 3. Uyt een liefde gedreven Tot onser saligheyd, heeft Hy sijn leven Voor ons menschen gegeven. O! sijne liefd' heeft dese sware plagen, Om ons' sonden gedragen: All' sijne wonden

Zijn anders niet dan monden Zijnder liefde, zijnder liefde, zijnder liefde bevonden. 4. Siet, ô Vader! sijn leden, Siet hoe de geesels zijn daer door gereden; Siet hoe Hy is vertreden, Als eene worm, als een verstoote krenge; Sult Ghy dat noch gehengen? Als open reten Zijn sijne le'en gespleten, Door de swepen, door de swepen, door de swepen te weten. 5. Is dit uwen beminden In wien Ghy U behaeght; wien nu het blinde Joodsche Volck wreedt verslinden? Jae 't is uw' Soon, wat dient my dit te vragen, G' Hebt in Hem goet behagen. 't Is uwe wille Dat Hem de Joden villen, Om uw' gramschap, om uw' gramschap, om uw' gramschap te stillen. 6. Isset saecke, Alziende! Dat Jesus voor ons lijdt; en dit soo diende, Om te worden uw' vrienden; Soo slaet u oogh op Iesum uwen Soone, Wien aen U wy vertoone: En wilt vergeven De sonden onser leven, Die wy hebben, die wy hebben, die wy hebben bedreven.