Den singende swaen

Stem: Wanneer den gulden Dageraed. Ofte: Het Meysjen hadder een Ruyter lief.

ALs ick was laetstmael uytgegaen, Heb

ick een soe-te reuck ontfaen; Ick sagh met douw be-la-den De open-gaende bla-den. Ick sagh. 2. Ick sagh de kruyden spruyten uyt, Ick hoorden-aen een soet geluyt; De vogelkens die songen, In 't veld de beesjes sprongen. 3. Ick sagh den gulden Butter-blom, Die in de velden droegh haer rom; Ick sagh de Door-bes bloeyen, Ick sagh de boomtjes groeyen. 4. Ick sagh d' Imperiaelsche kroon, Die haer vertoonden wonder schoon; Ick kon voorwaer niet sinnen Haer peereltjes van binnen. 5. Ick sagh de Wey bekleedt met gras Ick rusten, ick hiel stil mijn pas; Ja ick gingh nederleggen; Ick docht, wat wil dit seggen. 6. Ick docht, hoe fraey is nu de Wey, En ick verweckten soet geschrey, Om dat ick God Almachtich Soo weynich was gedachtich. 8. Ick docht, hoe helder is de Lucht, Ick trock uyt 't hart een diep gesucht: Ick docht, och of mijn wooningh, Was by des Hemels Koningh!

9. Ick docht hoe schoon moet wesen God, Die dus de boomen ciert met lot: Och of ick eens mocht komen By die dus ciert de boomen! 10. Ick docht, en sey; Och of mijn ziel De glans der deughden soo behiel! G'lijck als haer glans behouden Die blommen, die 'k aenschouwden. 11. Ick docht, 't is wonder dat ick ben Soo slecht, dat ick mijn God niet ken: Ick docht, en gingh oprijsen, Om dat ick God sou prijsen. 12. Ick sey; God moet ten allen tijd Gelooft zijn, en gebenedijdt: Wat seght ghy hier van menschen, Wilt ghy dit oock niet wenschen?