Den singende swaen

Stem: Silvester in den morgen-stond. Ofte: Daer was eertijds een schoone Roos. Ofte: Na dat den Heer van &c. Siet fol: 212. WY vieren nu met vroolijckheyd Sint Nicolaus Feest, Die groot'lijcx tot de suyverheyd Genegen is geweest; Die van sijn kindtsche beenen af Nam op sich dese lasten, Dat Hy (siet of 't niet was te straf) Pleegh twee-mael 's weecks te vasten: Hy weyg'righ was te suygen sijne Moeders borst, Twee-malen in de weeck altijd, al had Hy grooten dorst. Hy weyg'righ &c. 2. Sijn Ouders waren eel van bloed, Godvreesend', en devoot; De arme lieden de'en sy goet, Sy holpen haer in nood. Sint Nicolaus volghden haer In desen wond're deughden; In 't heym'lijck en in 't openbaer Hy d' arme lie'n verheughden. Hy heeft met sijne giften, silver, kleer', en gout, Aen menigh hondert troost gedaen, aen menigh onderhoudt.

3. Als Nicolaus, sijnen Oom, Hem Priester wijden wou, Aenmerckende hoe ed'len boom Sijn Neefken worden sou; Soo seyden hy tot all' het volck Die waren in den Tempel, O Broeders! dit is Godes Tolck, Dees zy u tot exempel, Ick sie nu eene nieuwe Son' voortkomen hier, Die in de liefde branden sal niet anders als een vyer. 4. Nic'lavs sal een troost en rust Veel menschen brengen aen. Nic'lavs sal de vreughd en lust Zijn van des werelts baen. Hoe saligh sal die kudde zijn Wiens Harder Hy sal wesen! Want Hy sal als een Medicijn Haer wonden fraey genesen: Hy sal verdoolde schapen weder brengen t'huys, Door middel van dien grooten God, die g'hangen heeft aen 't Kruys. 5. Hy sal vertroosten die van smert Haer leven hier zijn moe; En die in sonden zijn verwart Sal raden Hy te goe': Die hebben ongesonde le'en Sal Hy gesontheyd geven; Hy sal de dooden door gebe'en Verwecken tot het leven. Soo desen Bisschop heeft voorseyt, soo is 't geschiet; Hy heeft (te weten) menigh mensch geholpen uyt 't verdriet. 6. Hy was soo krachtigh in 't gebed, Soo machtigh in sijn werck, Dat dickmaels heeft tempeest belet Dees wond'ren Godes Klerck: Sijn Schipper die van boven ne'er De Mast, is doodt gevallen,

Heeft in de naem van God den Heer Verweckt Hy by haer allen. Hy heeft drie Borgers oock verlost van hare dood, Die nu al lagen op 't schavot met hare halsen bloot. 7. Veel and're dingen swijgh ick stil Van dees lofwaerden Man, Om dat ick om des kortheyds wil Niet meerder seggen kan: Alleenlijck hoort 't geen is gebeurt Na dat Hy was begraven; De aerde is van-een gescheurt, Daer Oly uyt quam draven; Daer quam uytvloeyen Oly van soo groote kracht, Dat alle sieckte wech sy nam, door hare wond're macht. 8. Staet nu verwondert allegae'r, In desen vromen Held, Die God als eene Sonne klaer Heeft op dees aerd' gestelt: En laet ons allen tot dien Sant Met groote vlijd nu loopen, Die ons in 't schoone hemels Land Sal brengen, soo wy hoopen. Sint Nicolaë, Heyligh Man! staet ons toch by, Maeckt dat wy inder eeuwigheyd by God met U zijn bly.