Skip to content
1664

Den singende swaen

Willem Swaen

Stem: Kits Almande. Ofte: Pronck en çieraed van 't Hemelrijck. Ofte: O eenigh voedtsel van mijn jeughd. Ofte: Weest nu, ô Bataviers, niet slof.

O Geest'lijck Hooft van Maeghdenborgh Norberte, die voor dees drough sorgh Voor Jesu

Christi waerde zielen, Die de Hell' trachten te vernielen: Zijt gegroet metter hert, metter mond, metter daed, Die ons noch in den druck, in den strijd, niet verlaet, Maer op ons noch tot dees van omhoogh Uyt het hof van den Heer, die den mensch heeft bevrijdt Door sijn dood, van de hell' (die ons haet, en benijdt) Nederstaet u ghehoor, en u oogh: 'k Wil hier uw' groote lof (Waer toe ik heb veel stof) Met een suyv're lief-de gaen verkonden; 'k Wensch

daer toe wel duysend' monden. 'k Wil hier. 2. Uyt Hooger-Duytsch, en Frans geslacht, Norberte, zijt Ghy voortgebracht, 't Was Hadewigis die U baerden, Met wien sich Heribertus paerden. Alle bey, weder zijds hoogh van stam, eel van bloed, Vroom van aert, wel gesien, groot geacht, rijk van goed, 't Welck' van hun wierdt altijd wel besteedt: Wat een eer, wat een lof, wat een prijs, wat een glans, Dat eertijds hier door kreegh u gheslacht Duytsch, en Fransch, Wie is die, die daer van niet en weet? Wat zijt Ghy dan een kind, Hoe seer van God bemint, Die uyt sulcke Ouders zijt gebooren: O waer toe zijt Ghy verkooren! 3. Verkooren zijt Ghy tot den Staf (G'lijck dat oock self te kenne gaf Aen Hadewigis uwe Moeder, Uwes ziels, en des werelds Hoeder) D'wijl Ghy noch ongesien, ongebaert, versch geteelt Lagh in haer, die soudt zijn sulck een licht, sulck een Beeld G'lijck Ghy nu, over all', wordt erkent. Maer eer dat, Ghy beklom dese trap van de deughd, Soo vergingh uwe ziel 't naeste-by door de vreughd Deses wer'lds, die U hadt gantsch geschent: Want 's werelts ydelheyd Had uwe ziel verleyt, En van Jesus Christus wegh getroecken, Die U wederom quam soecken. 4. Norberte, Ghy verliet het hof*Des Keysers Henrici Junioris. Waer Ghy geleeft had los, en slof In veelderhande vuyle sonden, Die uw' ziel totter dood toe wonden.

D' Ouden mensch trouck Ghy uyt nae den lijf, nae de ziel: Zijnde dus gantsch vernieuwt, nimmer weer Ghy verviel, Maer gingh voort hand voor hand in de deughd. S' harpe roen, disciplijns, schrale kost, hayre kleên, Diep ghesucht, brack geschrey, maeckten Ghy U ghemeen, Jae dit was all' uw' rust, en uw' vreughd. G' hebt wel, en vroom gekampt In 't Priesterlijcke Ampt, En gestraft der menschen vuyligheyden Met berispingh, en gebeden. 5. Ghy hebt uw' overrijcke schat En C'nunnixdy, die Ghy besat Te Xanten, ganschelijck verlaten, Ghy begaf U te Premonstraten. Maer op dat meerder vrucht Ghy sout doen in den Heer Soo namt Ghy, Broeders aen, die met U 'swerelts eer Lieten staen; en met lust Godes wet Preeckten staeghs; ende de'en over all' groote vrucht, G'lijck als bleeck, want de sond' is gheraeckt op de vlucht, En te niet wierd gedaen Satans net. Ghy deed tot Christi Vaen Veel duysend menschen gaen, Door u yv'righ preecken, ende leeringh, O wat hadt Ghy goede neeringh! 6. Welck uwen voortgangh heeft wel eer Aen U verklaert den Opper-Heer, Als Hy (die in den hemel woonden) Sich aldaer aen het Kruys vertoonden. Godes Maeghd, d' eelste Vrouw, 's werelts roem, 's hemels Pronck, Die den Heer heeft gebaert, 't Witte-kleed aen U schonk, Die Ghy heb ingestelt; die U eert, die U looft, Die U viert, die U prijst, die U acht als hun Hooft,

En wien Ghy en die U, wel behaeght, Die d' Wetten onderhoudt, Die Augustyn met gout, Of met goude letters net geschreven, U, in handen heeft gegeven. 7. Maer aengesien dit korte lied My meer te schrijven hier verbiedt; Soo mach elck een sijn leven lefen, Daer wordt veel meerder aengewesen. 'k Segg' alleen dat van hier Sint Norbert Lely-g'lijk Is gereyst opwaerts aen nae het schoon Hemelrijck, 't Welck den Heer toegeschickt heeft sijn Volck: Desgelijcks dat Hy had eenen tack van Olyf In de hand; waer meê Hem met een soet vreughdsbedrijf Graegh ontfingh, en besloot 's hemels wolck. Daer zijt Ghy nu Norbert, Bevrijdt van alle smert. Ach! bidt krachtigh 'shemels grooten Koningh, Dat Hy ons oock gunt die woningh.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Den singende swaen · Willem Swaen · Poetry Cove