Stem: Gelijck een Nachtegael. Ofte: C'est trop couriles eaux. Ofte: La baletti de France. Ofte: Soo langh is 't Muysje vry. Ofte: O Hemels Hof, komt af. Siet fol: 146. ALs aenwies soo 't getal Van 't Christen-volck, dat s' all'
Niet konnen krijgen hulp Van, die verkoosen had Tot d' Apostool'sche Staet, Den Heer die 't al besat: Niet konnen &c. 2. Soo zijnder tot dit werck, En standt van Godes kerck, Verkoosen seven mans, In ware deughd vermaert, Die Goods Diakenen Sint Pieter heeft verklaert. 3. Hier onder wasser een Sint Steven, die met steen Daer na geworpen is, En heeft gesmaeckt de dood, Een man met deughd vervult, By God en menschen groot. 4. Een man, die teyckens de'e, Een man, die vroom belee Dat d' Heer was Godes Soon; Een Man die overwon De Joden altemael, Daer niemand tegen kon. 5. God d' Heyl'gen Geest had Hem Gegeven moed, en stem, Waer me'e Hy dorst, en kon We'erleggen alle leer, Die tegen Christum stree, Wien toequam alle eer. 6. Hier uyt ontstondt een haet Der Scholen, die groot quaet Uytwercken wilden op Des Heeren lieven vrind, Die Hem met hart en daet Oprecht'lijck had bemindt. 7. Sy hebben opgestre'en, Met valsicheyd bele'en, Dat Hy gesproken had
Veel last'ringhs tegen God, Ja tegen Moysen oock, En tegen haer gebod. 8. Des hebben sy het Volck (Wiens sinnen als een wolck Verand'ren) opgemaeckt, De Ouderlingen me'e, De Schriftgeleerde t'saem, Die Hem de'en vatten dree. 9. Ach! Hy wordt vast geknocht, En in den Raed gebrocht, Waer valsch' getuygen staen, Die Hem beswaerden veel, En braeckten leugens uyt Met eene volle keel. 10. Wy hebben selfs gehoort Uyt sijne mond, dit woord, Dat Jesus Christus sal Verwoesten dese plaets, En dat Hy breken sal Ons' wet, en stand des Staets. 11. De Heeren sagen aen Sint Steven, die begaen In 't minsten niet en was, Maer vrolijck van gelaet, Hy scheen een Engel Goods Te zijn aen all' den Raed. 12. Hy was aen God gehecht, Hy vreesden heer noch knecht, Hy straften groot en kleyn, Hy sey al waer 't op stondt, Hy wees haer boosheyd aen, Hy sprack vroom uyt de mond. ,, 13. Hy sey, Ghy zijt verhart, ,, Uw' sinnen zijn verwart, ,, Ghy wederstaet Goods Geest, ,, G'lijck uwe Ouders de'en; ,, Ghy zijt van boosen aert,
,, Van ooren onbesne'en. ,, 14. G' hebt Christum uwen Heer, ,, Die was Rechtveerdigh seer, ,, Verrae'n, en omgebrocht, Ghy hebt uw' Heer bespot, Die u geschapen heeft, Die is uw' waren God. 15. Als soo Sint Steven sprack, En had we'erleydt de lack Die Hem was opgeleydt, Soo wierdt den Raed ontstelt, Verbittert, en vergramt Gelijck een Leeuw in 't veld. 16. Sint Stephanus slough op Sijn oogh nae 's Hemels top, En heeft de glory Goods En Godes Soon aenschouwt, Die met den Vader heeft Al wat'er is, gebouwt. 17. Hy riep met groote vreughd, In God sijn Heer verheught, ,, Ick sie, ick sie slaen op ,, Den Hemel, 'k sie Goods Soon ,, Aen 's Vaders rechter-hand, Die my bereydt de kroon. 18. Toen heeft den boosen Raed (Verwarrelt in hun quaed) Geroepen overluydt, En heeft haer oor' gestopt, En Steven aengeranst, En bitter uytgeschopt. 19. Geleydt is uyt de Stad Dat Goddelijcke Vat, Met Godes Geest vervult, En d'wijl Hy wierdt gesteent Heeft Hy uyt 's liefdens brand Sijns vyands sond beweent. 20. Hy viel op d' aerd' ter ne'er,
Hy sey tot God sijn Heer, Ey! laet toch, Heer! tot sond Haer steenen strecken niet, Dit bidd' ick U, ô Heer! Ick die mijn bloed vergiet. 21. 't Woord naeuw'lijcx was geseydt, En Hy van hier verscheydt, Hy reyst van hier na God, By wien Hy eeuwigh leeft, Die voor sijn trouwe strijd, Hem 's Hemels glory geeft. 22. Sint Steven! Godes vrind, Die uwe haters mindt Met eene rechte liefd', Bidt dat wy oock dat doen, Maeckt dat wy mogen 't quaedt, Dat ons geschiedt, vergoe'n. 23. O eerste Martelaer! 'k Wensch U te volgen naer Die niemand hebt ontsien: Bidt dat ick Godes woord, (Ontsiende niemand oyt) Mach leeren soo 't behoort. 24. O Man verheven hoogh! Slaet ne'er op die u oogh, Die zijn met steen gequelt, Met sulck een felle pijn; Verkrijght toch hulp en troost Voor die graveeligh zijn. 25. O noyt volpresen Held! Siet hoe ons Satan quelt; Hy loert, hy terght, hy luypt; Reyckt uyt aen ons uw' hand; Sint Steven! yv'righ bidt, Bevrijdt ons van den brand. 26. O! die hebt God sien staen Met sorgh voor U belae'n, Toen Ghy waert in uw' strijd,
Verkrijght dat ick oock magh Aensien den selfden God, Nae mijnen jonghsten dagh.
Cookies on Poetry Cove