Stem: Anacreon, Anacreon de Dichter.
CAEcilia, Caecilia wy vieren Uw' groote Feest, met 's herten vrolijckheyd: Wy willen nu ons' stemmen laten swieren; Want u-we eer dient over-al verbreydt Met zoete Zangh, met held're Schuyf-trompetten, Met Veels-geluyt, Met Orgel, en met Fluyt, Met Cytters zoet gespel, Met Cymbaels klaer geschel. Met zoete. 2. O Musicyns! O Musicyns! wilt singen Een nieuwen Toon, voor desen noyt gehoort: Wilt daer toe oock der Maeghden-Choor bedinghen, En porren aen; want 't heden dus behoort. Caecilia, Caecilia is waerdich
Dat alle Choor, Verleent sijn mond' en oor, Nae zoete melody, Waer van Meersters is Sy. 3. Sy speelden op, Sy speelden op den Orgel Met wond're kunst den lof van d' Opper-Heer: Waer onder oock haer zoete keel en Gorgel Sy hooren liet, tot God almachtichs eer. Gheen yd'le zangh en pleegh Sy oyt te speelen; Alleen van God Haer Bruydegom, haer lot, Was haer gespel, en zangh, Haer gantsche leven langh. 4. De Mysicyns, De Musicyns haer loven Hier op dees aerd' als haere Patroners. Hoe eert dan wel der Eng'len Schaer hier boven Die suyv're Maeghd, en eed'le Martelers! Sy haeren zangh zeer heerelijck vermen'glen In 's hemels hof Tot haerder eer, en lof: Sy loven Haer altijd Met eeuwigh-bly jolijt. 5. Wy doen ons best, Wy doen ons best, wy eeren Haer, om haer' zangh, maer meerder om haer deughd. Door welcke Sy behaeght den Heer der Heeren, Om welcke wy ten hooghste sijn verheught. Laet ons voor 't lest Lauriere-kranssen vlechten Om 't waerde hooft, Het welck' verdient gelooft, Soo hier op 'swerelts dal, Als binnen 'shemels wall'. 6. Caecilia, Caecilia, wy groeten Met hart en stem uw' hooge waerdigheyd: Wy buygen ons ter ne'er voor uwe voeten,
Wy kussen die, met alle nedrigheyd: Wy bidden U gewaerdicht toch te bidden Dat w' oock de krans (Verciert met eeuw'ge glans) Nae onse dood ontfaen Van die ons vleysch nam aen.
Cookies on Poetry Cove