Stem: Op een tijd wat geleen. Ofte: Het menschelijck geslacht. Siet fol: 123. AL die zijt drouf van hart, Al die zijt vol van smart, Ey! komt toch hier, en leght uw' droefheyd af, Want u komt by, die alle troosting gaf. Het is het Eeuwigh Licht, Den Geest des Vaders, die den mensch verlicht; Hebt goede moed, Hy sal u troosten in all' uwe noot, Ja oock in uwe dood. 2. Want siet! hier nederdaelt Goods Geest, en Hy bestraelt De vrinden Goods, die waren t' saem by-een, Hy haer vertroost, Hy wegh neemt haer geween. Sy waren droef geweest, Maer God den Trooster all' haer smart geneest. O goeden God! hoe dree veranderdt Ghy den rouw in vreughd! Ey! maeckt ons oock verheughdt. 3. Ons' smart is wonder groot, Wy zijn van troost ontbloot; En siet! de Hell' doet ons soo groot geweld, Dat hy by-na ons altijd nederveldt. 't En zy dat Ghy komt ne'er In onse harten, Hy sal zijn ons' Heer. O Heyl'gen Geest! wilt niet langh wachten, staet ons trouwich by, Laet ons door U zijn bly. 4. Siet aen toch ons verdriet, God Heyl'gen Geest gebiedt Dat alle smart van ons neemt hare vlucht; Gewaerdicht aen te hooren ons gesucht! Wy laten nu de sond', O trouwen Trooster! die ons had gewondt. Doet Ghy aen ons dees goede gracy, dat Ghy in ons woont, Ons met uw' gracy loont.
5. Wy sullen nu voortaen U meer beminnen gaen. Het quetst ons seer, dat w' hebben U verstoort, Maer wy U bidden, dat Ghy ons verhoort: God Geest! vergeeft ons' schuld Door uwe gracy; en met troost ons vult: Wy sullen niet na dese tijden U vergrammen meer, Ghy waerdigh zijt dees eer. 6. Wy maken dit verbond, Dat noch met hart, noch mond, W' yet sullen doen 't welck U mishagen sal, Soo langh wy leven op dit tranen dal. Dan Ghy verstercken moet Ons' goede wille met uw' gracy soet; Wilt nemen aen ons hart, en sinnen, ja ons' gantsche ziel; Och of die noyt verviel!
Cookies on Poetry Cove