Stem: De eerste Carileen. Ofte: Komt hier all', en wilt niet. Siet fol: 64.
't IS den Feest, den Feest van grooter waerde Van Sint Jans Geboorten-dagh; Die hier door Goods beleyt Staeghs heeft geleyt Soo heyligen leven als oyt iemand sagh. Daer is noyt, persoon op deser aerde Heyliger geweest als Hy,
Sijn ziel was noyt gewondt Met een een'ge sond', Ter werelt Hy quam van alle sonden vry. Des laet ons singen // op dees blijde Feest, Laet ons opspringen // vrolijck in den geest, 't Is tijd // ey! zijt // nu menschen all' Verheught // wel geneught, Die zijt op 's werelts dal. Des laet ons. 2. Door dit Kind sal worden aengewesen, Die den mensch verlossen sal. Messias, Godes Soon, Die uyt sijn throon Hier komen sal ne'er in't Bethlemijtsche stal. 't Is dien geen, (soo als wy konnen lesen) Die geboodtschapt heeft den Heer, Dees is't die voor Hem loopt, Dees heeft gedoopt Messiam, die Hem gehouden heeft in eer. Men kan niet hooren // dat'er eenigh kind Van Vrouw gebooren // is, dat God meer mindt
Als Jan // die an // Goods een'gen Soon Verdiendt // als sijn vriend, Den alderhoochste kroon. 3. Godes Maeght gaet Hem alleen te boven, Aen wien niemand is gelijck, Noch boven noch bene'en; En dat met re'en, Want niemand is oyt in deughd geweest soo rijck. Als dees Maeght, Elisabeth gingh loven Over het geberght' met spoet, En wenschten haer geluck, Om dat haer druck Was over, g'lijck haer den Engel hadt gegroet: Soo is verresen // 't Kindtjen uyt sijn stee, Want 't wiert genesen // van des sondens wee: Het sprongh // het songh // door 's Moeders mond, De eer // van sijn Heer, Die Hem van sond' ontbondt. 4. Dit is 't Kind, door wien de tongh ontbonden Van Zach'rias is geweest, Die God gebenedijdt Heeft op dien tijd, Die met sijne Vrouw was vol van Godes Geest. Dit is 't Kind van God den Heer gesonden Om dat 't ons getuygen sou, Dat was gekomen aen, Op 's werelts baen, Messias, die ons sou lossen uyt den rouw. Laet ons eendrachtigh // 't Kindtje geven lof, 't Welck ons gedachtigh // is in 's Hemels hof: Het is // 't is wis // geseten hoogh, Het siet // ons verdriet, Het slaet op ons sijn oogh.
Cookies on Poetry Cove