Stem: Derde Carileen, Ofte: waerom benje sprakeloos.
ALderliefste Jesu mijn! Die op heden //
hebt gheleden Groote pijn; Die ontfangen hebt een snee, Eene snee, die U dee ten hooghsten wee. Ick bedanck U van u bloed, 't Welcken loopt uyt u lichaem als een vloed. Wat een groote eer Toont Ghy my al-der-lief-sten Heer! Ghy mijn zond' // door uw' wond' Gantsch geneest, en leght ter ne'er. Ick bedanck U. 2. Ghy wast in dit heete bad Mijne sonden // mijne wonden Die ick had, Die my brochten tot de hell', Maer u bloed werckt in my het eeuwigh Wel. Ach! ick noyt vergelden kan, (Mijnen Heer) desen vloed, en dit gestan. 'k Hoor u diep gesteen, En ick sie u bedroeft geween,
Vol van smart // is mijn hart; Vol van pijn zijn uwe le'en. 3. JESU! mijnen Opper-vriend, Ick dees vlagen // ick dees plagen Heb verdiendt, Die G' uyt liefde voor my lijdt; Ghy verbindt my aen U ten allen tijd. Heer! wat is 't dat Ghy begeert Die U hebt soo op dese aerd' verneert? Wat versoeckt Ghy Kind Die soo vast U aen my verbindt? 'k Weet dit mes // is een les 't Welck getuycht, dat Ghy my mindt. 4. Des wil ick U minnen weer; 't Geender tijden // sal ick lijden Dat uw' eer Door mijn sonden werd geschent. Ick sal gaen maecken van mijn sond' een end', All' mijn sonden zijn my leet, 'k Bidde U, mijne boosheyt, Heer! vergeet: 'k Sal mijn boose sin Gaen besnien, en mijn vuyle min. Geeft, ô God // my dit lot Dat ick kom den Hemel in.
Cookies on Poetry Cove