Den singende swaen

Stem: Balette Bronckhorst. Ofte: Harderinne! Roem waerde blom der Vrouwen. Of: Om wat reden, o vreughd der Seraphinnen.

GRoot vrindinne Van God, die is Almachtigh, Hoe vaert Ghy al? Is uw' minne

Tot God uw' Heer soo krachtigh, Op 's werelts dal, Dat G' uytstaen, kent tot het eynde toe Dat uwe tanden, In uwe landen, De beulsche handen Uyt-breken, uyt uw' mond, Uw' mond, uw' mond, Ach! hoe zijt Ghy doch te moe? Dat G' uyt. 2. 'k Gae bedencken App'lonia! wat sinnen Gehad Ghy hebt. 't Moet u krencken, 't En zy dat Ghy vol minne Couragie schept. God den Heer, U moed gegeven heeft, Ghy hebt verdragen, In uwe dagen, Veel bitt're vlagen En smerten, met verduld, Verduld, verduld, G' hebt door pijnen niet gesneeft. 3. Uwe wangen Aen stucken zijn geslagen,

(O wreede hand!) G' waert niet bangen, Ghy meerder woud verdragen, Al was 't den brand. 't Vuyr dat wierd voor U gereet gemaeckt: G' hebt ongedwongen, In 't vuyr gesprongen, Ja oock gesongen Met vreughde, ô hoe soet! Hoe soet, hoe soet, Och, hoe soet heeft dit gesmaeckt! 4. Roma moedich! Wilt Schaev'laes vroomigheden Verhalen niet: Want hier spoedich Is g'heel in 't vuyr getreden (Gelijck ghy siet) Godes Maeght, niet met de hand alleen. Des wilt opspringen, Wilt God lof singen, Om dese dingen Die gh' merckt in dese Maeght, Dees Maeght, dees Maeght, Die selfs is in 't vuyr getre'en. 5. 'k Moet U groeten App'lonia, verheven In Godes Rijck! 'k Moet uw' voeten Veel suyv're soentjes geven; 'k Heb daer toe g'lijck, Want ick ben dickmaels door U bevrijdt Van groote pijnen, Die my verquijnen, En de'en verdwijnen: Och of ick mocht, ô Maeght!, O Maeght, ô Maeght, Namaels zijn met U verblijdt.