Den singende swaen

Stem: Courante la Bare. Ofte: Allez ou le fort vous conduit. Ofte: Eylaes! mijn suchten is om niet. Ofte: Gaet daer het noodt lot U geleyt. Ofte: Ick groet met alle nedrigheyd. Siet fol. 111. EYlaes! hoe langh sal ick noch hier Op dese droeve aerde blyven leven! Wanneer of God aen my sal geven Dat ick sal wesen vry van 't aerds getier? Hier is niet anders als verdriet, Druck, droefheyd, quellingh, hertzeer, anders niet. Wanneer of sullen mijne droeve ooren In 's hemels hof Met blijschap hooren Singen, Godes lof.Hier is niet &c. 2. Voor al moet eerst ick zijn in druck, Ick moet de tegenspoed verduldich lijden; Dan sal ick eeuwigh my verblijden; Dan sal geworden my dat groot geluck, Dat ick aenschouwen sal den Heer, Die nae sijn schanden quam tot 's hemels eer;

Hy most eerst lijden, jae de dood oock sterven, Eer Hy genoot, Eer Hy most erven Sijne Vaders schoot. 3. Dit is den konincklijcken wegh Om in den hemel aen te mogen komen, G'lijck heeft der Heyl'gen-Schaer vernomen: Onthoudt, O menschen! 't gene ick u segh; ,, Door tribulaty moetmen gaen, ,, Veel strijdens moeter worden uytgestaen. Wat heeft de moeder Christi niet geleden Eer datzy quam In 's hemels Stede By 't onnoosel Lam? 4. Heft op uw' oogen na die zael (Den hemel meen ick) waer de Heyl'gen woonen: Siet of Sy d' onverlepte kroonen Niet hebben dan nae 't lijden allemael. D' Apost'len zijn die niet gerecht, Eer om haer hoofden is den krans gevlecht? Wat dunckt u van der Martelaeren-Chooren? Sy zijn gedoodt: De Confessoren Zijn geweest in noot. 5. De Maeghden hebben veel gele'en, Sy zijn door water, vlam, en vuyr gedreven Eer Sy tot glory zijn verheven: Sy smaecken nu de vreughde na 't geween, Nu worden Sy met vreughd versaedt, Met vreughde, die ten geender tijd vergaet. Dies laten wy ons hier tot strijd bereyden, Soo sullen wy In 's hemels Weyden Naemaels wesen bly. 6. O Jesu Christi Godes Soon, (Die schempingh, laster, en gespot verdragen Hebt in u leven sonder klagen; En te verdragen opspraeck zijt gewoon)

Gewaerdicht toch u oogh te slaen Op ons, met overgroote smert bela'en: Geeft dat verduldich staeghs wy mogen wesen; Soo sal 't geschie'n Dat wy na desen Sullen ons verblien.