Den singende swaen

Stem: Sal ick noch langer in heete traenen. Ofte: Och of ick waerdich kon beschrijven. Siet fol. 291. BRigitta! wien het Rijck van Sweden Op dees aerd heeft voortgebracht; Voorwaer 't is recht, en groote reden, Dat mijne pen uw' lof betracht. 'k Heb daer toe re'en // meer als gemeen, Gelijck getuygen sal dit kleynelied, Waer me'e mijn pen, en hart geluck U biedt.'k Heb &c. 2. Ghy zijt geweest by God soo waerdich Toen uwe Moeder U noch droegh, Dat Hy geholpen heeft haer vaerdich Uyt 't water, als 't Schip omme sloegh, God wilden dat // in 's Hemels Stad Dat kind sou komen na haer stervens dagh, 't Welck in haer Moeders lichaem toen noch lagh. 3. 't Sou anders zijn geweest verlooren, 't Sou zijn gedaelt na d' eeuw'ge brand. Maer God heeft U, Brigit, verkooren Om te genieten 's hemels land. Met eene kroon // (siet wat een loon!) Heeft in uw' Jonckheyd U Mari gekroont, Goods Moeder heeft soo vroegh uw' deughd geloont. 4. Sy dickmaels wiert by U bevonden Als Ghy borduerden eenich werck:

Ja Sy heeft oock de Sijd' ontwonden Als Ghy yet vroght voor Godes Kerck: Sy wees U aen // met soet vermaen, Hoe dat bordueren Ghy most na de kunst; Was dat, Brigitta! niet een groote gunst? 5. Ja niet alleen heeft Godes Moeder Aen U, Brigit, Haer g' openbaert: Maer oock is dickmaels ons' Behoeder Tot U gekomen op dees aerd: Ghy saeght bebloedt // het Opper-Goed, Ghy sach ons' Salighmaecker versch gewondt, Die tot U seyde, dat dit de'e de sond'. 6. Na dat Ghy Jesum hebt aenschouwen Bepurpert in sijn dierbaer bloed, Soo kon Ghy noyt U wederhouwen Van uwer tranen bracken vloed, Als Ghy bedocht // hoe dat gevrocht Door sulck een pijn had onse saligheyd, Dien Heer, wiens naem is over-al verbreydt. 7. Ghy pleeght ter eer des Heeren lijden, Te vasten Vrydaeghs in de weeck; Te Biechten oock ten selfden tijden, Welck uwe daet aen yder bleeck. Ja 't welck is meer // Ghy liet ter eer Van Jesvs Lijden, vallen op uw' le'en Gesmolte wasch, 't welck doordrongh tot het been. 8. G' hebt U in d' Echten-staet gedragen Soo fraey in alderhande deughd: Dat Vrouw Mari in barens vlagen U by te staen Haer heeft verheught. In barens-nood // Ghy hulp genoot Van dese Vrouw, Sy haelden met haer hand Uw' lieve kind'ren op dees werelts land. 9. Ghy hebt die gaef van God genoten, Dat Ghy kondt ruycken metter daed Wie dat sijn God had opgeschoten, Wie tegen God gedaen had quaed: Ghy roockt terstond // de vuyle sond',

Soo dree als yemand quam by U te staen, Wiens ziel met sware sonden was belae'n. 10. Na dat uw' man was overleden, Soo hebt Ghy Kloosters opgerecht Voor Mans en Vrouws; die vroom gestreden Hier hebben met verstands gevecht: De Regels heeft // die eeuwich leeft Goods een'gen Soon, U selver voorgeseyt, Die in den Hemel U oock heeft geleydt. 11. Want siet! des Heeren waerde Moeder Heeft in u sterven Haer vertoont; Beneffens Haer stondt ons' Behoeder, Die met sijn hof U heeft geloont. Tot 's Hemels zael // met groote prael, Heeft Jesvs Christus uwe ziel gehaelt; Bidt dat van Hem mijn zieltje niet en dwaelt. 12. Ick heb gedaen, Brigit, met schrijven, Ick heb verhaelt uw' wond're deughd. Maer hoort, Brigitta! wilt gerijven Oock mijn ziel aen 's Hemels vreughd. Ach! slaet u oogh // op my van hoogh, Staet toch u oogh van boven op der Gouw, Waer G' hebt gehad een Kloosterlijck gebouw.