Stem: Nu dijn leven ,, is gedreven’ tot &c. Ofte: Laet uw' kelen ,, lustigh quelen’ 't is nu tijd.
WIlt Sint Steven // lof gaen geven, op dees dagh, Want op he-den Hy den Hemel open sagh. Wilt nu springen // wilt nu singen // want het is nu tijd, 't Is tijd dat alle man ten hooghsten sich verblijdt. Wilt nu. 2. Wy de deughden // en de vreughden // willen sien Van dees vromen held, wy willen die belie'n. Dit 's den geene // wien ick meene // nu te prijsen gaen, Die Christum sijnen Heer, sagh in den Hemel staen. 3. Des wilt hooren // na behooren // met aendacht, Hoe Sint Steven heeft sijns levens loop volbraght: Hy bekeerden // en Hy leerden // te Jerusalem Veel menschen, groot en kleyn, door kracht van sijne stem.
4. Op die tijden // gingh Hy strijden // wacker aen Met het Joodtsche School, 't welck Hem wou teghen staen: Sy versonnen // of sy konnen // Hem beletten niet; Dit groote werck te sien was haer een groot verdriet. 5. Sy Hem seyden // en op-leyden // we'er en we'er, Dat Hy brack de Wet, en dat was valsch sijn leer. Hy daer tegen // wel te degen // met den Geest vervult, Heeft haer gewesen aen dat by haer was de schuld. 6. Als sy sagen // dat sijn vragen // en bescheyt, Met haer kloeck verstand niet werden ne'er geleydt; En sijn woorden // die sy hoorden // hadden groote kracht; Soo trachten sy dat Hy sou worden omgebracht. 7. Sy bedochten // en versochten // daer toe mans, Die Hem totter dood te helpen, wisten kans: En sy kregen // die genegen // waren tot dat quaedt, Die Hem opleyden 't geen niet waer was inder daed. 8. Dese Engels // dese bengels // seyden, Dat Hy Moysen en God, gelastert leelijck had. Des soo worden // met hun orden // desen Held gebrocht In hare vollen Raed, die Hem te moorden docht. 9. Als een Engel // ('k segh gheen bengel) // stondt Hy daer; Niet min als de Sonn', verscheen sijn aensicht klaer: Hy heeft hare // wonderbare // haet en nydigheyd, Die s' hadden tegen God, hun daer voor 't oogh geleyt. 10. Ach! sy bersten // jae sy knersten // op haer tand', Als met vrome moed, dit uytsprack desen Sant. Dese beelden // seer verveelden // Stevens vromigheyd, 't Stondt haer niet langer aen te hooren sulck bescheyt. 11. Dan siet, even- // wel heeft Steven // voortgegaen, Roepend' overluyd', Ick sie Heer Jesvm staen: Mijn Voor-vechter // aen de rechter- // hand sijns Vaders staet; Siet op vry na om-hoogh, geensins my God verlaet. 12. Toen verlieten // en verstieten sy-luy Hem,
Werpt Hem, werpt met steen, so riep haer schorre stem. En sy stopten // ja sy propten // hare ooren toe; Maer Sinte Steven was in Jesv wel te moe. 13. Sy Hem leyden // sonder beyden // buyten stad, Waer met groote lust, aldus Sint Steven badt: ,, Wilt ontfangen // met verlangen // Jesu! mijnen geest, Ick hebb' nu langh-genoegh op dese aerd' geweest. 14. Voor die geenen // die met steenen // Hem de dood Aenbrochten, bad Hy met eenen yver groot: Voor de zielen // die vernielen // wilden desen man, Boogh totter aerd' sijn knien Sint Steven t'stonden an. 15. Wilt vergeven // sprack Sint Steven // Heer! de sond' Van die worpen my; soo sprack, soo badt sijn mond: Toen gesturven // toen verwurven // heeft het Hemelrijk Dees vromen Martelaer, die niemand heeft sijns g'lijck. 16. Och! Sint Steven // hoogh verheven, in 't rijck Goods, Wilt my beschermen in d' uyre mijnder doods! Wilt verkrijgen // dat bedrijgen // Satan my niet mach, En dat volhardich ick blijf, tot mijn soncxten dach. 17. G' hebt met reden // God gebeden // voor die U Gesteent hebben wreedt, ey! bidt oock voor my nu; Die mijn sinnen // die mijn minne // heb op U geset, Uw' oogen op my slaet, geduerigh op my let.
Cookies on Poetry Cove