Stem: Troosteloose ziele klachten. Ofte: Stort nu bracken douw mijn oogen. Siet f: 144. IEsu Christe, Heer der heeren! Doet de Peste van ons gaen; Dit oodtmoedelijck begeeren Die by U in d' hemel staen. Dit versoeckt uw' lieve Moeder, Die voor U heeft vroom geslaeft,
Die uw' dorst // met haere borst Meenighwerven heeft gelaeft.Dit versoeckt. 2. Sy vertoont aen U haer borsten, Sy versoeckt door die genae, Op dat Ghy (die daer nae dorsten) Ons vergunnen sou die drae. Dit versoeckt Sint Adrianus, Dit versoeckt Sebastiaen; Sint Antoon ,, des Pest-Patroon Doet aen U oock dit vermaen. 3. Sy om ons hun nederbuygen Voor uw' hooge Majesteyt; Haer gebe'en, en hert getuygen Dat op ons hun liefde leyt. Dit doet oock Sint Willirordvs, Die aen U ons heeft gebaert, Die van hoogh // op ons sijn oogh Nederslaet op dese Aerd'. 4. Dit versoeckt die schoone Parel Uyt het Borromevs geslacht, 'k Meen dien vromen held Sint Carel, Die by U is groot geacht. Dit versoeckt dien waerden Rochvs, Dit versoeckt den Paus Gregoor, Wiens gebeên // zijn (soo ick meen) Heer! verleent aen ons gehoor. 5. Dit versoeckt Cath'ryn van Senen Dit versoeckt Sint Margariet; Sy U bidden, wilt verleenen Dat vergaet des Pests-verdriet. Dit versoeckt de Moeder Anna Die Mariam heeft geteelt, Die 't çieraed // van alle Staet Is altijd, en 't schoonste Beeld. 6. Wy (die hier op d' aerde leven) Vougen ons' gebe'en en by d' haer, En wy seggen, Laet verdreven Zijn van ons het Pest-Gevaer:
Hoort ons suchten, hoort ons kermen, Heer! bewaert ons van de Pest, Wonder groot // is onse noot, Yder mensch die schreyt sijn best, 7. Och! wanneer sult Gh' ons bevrijden, Ghy, O goedertierenst' Heer! Och! wanneer sult Gh' ons verblijden, Welcker moed leyt gantsch ter ne'er. 'k Weet Ghy sult genade toonen Als wy leven sullen wel, Dan sult Ghy // ons maecken vry Van het brandigh Pest-gequel. 8. Soo dan willen wy de sonden Staende voet gaen leggen af, Die zijn oorsaeck van dees wonden, Die zijn oorsaeck van dees straf. Jesv lief! zijt niet gedachtich Na dees tijd, ons groot misdaed; Brenght ons all' // nae onsen val Tot den eeuwigh-blijden Staet. VHeer verhoort ons gebed; REnde ons geroep kome tot U.
GEBED. O God! die door de sonden vertoornt, ende door penitentie wederom versoent wordt, aensiet bermhartelijck het gebed uw's Volcks, 't welck' oodtmoedelijck biddende is; ende keert van ons de geeselen uwer gramschap, die wy door onse sonden verdient hebben. Door Jesum Christum onsen Heer. Amen.
Cookies on Poetry Cove