Den singende swaen

Stem: De Mey die komt ons by ,, seer bly. Ofte: Deughd-lievende Goddin ,, wiens min. Ofte: Ons is een Harder goet ,, en soet.

ALs Keyser Constantyn // 't fenijn

Des Heydendoms nu uytgespoogen had, En wonder was be-keert // begeert Te bouwen Hy een Kerck ontrent de Stad Ie-ru-sa-lem genaemt, Door Christus dood befaemt, Tot meerder eer van Godes Soon, Wien 's liefdens gevecht Aen 't Kruys had gehecht, En nu heeft sijn loon. Je-ru-sa-lem. 2. Ontrent den selfden tijd // (het spijt Den boosen Vyand uytter maten seer) Heeft d'alderwaerdste Vrouw // getrouw Gesocht het Kruys van Christus onsen Heer; Helena was haer naem, Een Vrouw God aengenaem; Een Keyserinne, lovens waerd, Die spoedigh met vlijd, Voor niemand vermijdt, T' Jerusalem vaert. 3. En als Sy daer quam aen // gegaen

Is sy ter plaets daer d'Heer gestorven was; Sy sagh daer staen een groot // en bloot Vrouw-Venus Beeld, Sy dee dat breken ras: Het werden ne'er geveldt Met kracht, en groot geweld; 't Welck daer gestaen had hondert jaer, En tachtich daer by, Gelooft hier in my, Het raeckten van daer. 4. Als 't Beeld was ne'er geleydt // geseyt Heeft toen Helena, neemt de schop in d' hand, Schopt wegh de aerd', en steen // en been, Die hier gehoopt zijn, helpt die aen een kant: Hier onder leggen moet Het Kruys, waer aen de boet Betaelt is van ons groote sond' Door Jesum ons' Heer, Wiens lichaem wel-eer Voor ons is doorwondt. 5. Sy nemen schop en spa // seer dram Sy graven, spitten-om met goede moed; Verworpen wordt de aerd' // 't is waerd Te sien wat vlijd en arbeyd yder doet, Tot dat sy tot het hout (Veel waerdiger als gout) Gekomen zijn; met groot playsier Sy riepen toen uyt, Wat of dit beduydt, Drie kruyssen zijn hier. 6. Den tijtel ook daer lagh // maer ach! Niet aen het Kruys gehecht, maer aen een kant! Waerom dees Ed'le Vrouw // met rouw Bevangen wierdt, om dat Sy niet en vandt, Na haer gewenst' begeer, Het Kruys van onsen Heer: Sy had gemeent, dat Christi Kruys Sou worden gekent, Dat nu was geschent

Van 't vuyle gespuys. 7. Maer hoort, wat daer geschiet // en siet Wat wonderwerck toen God daer heeft gedaen. Den Bisschop heeft geseyt // en schreyt (Helena) niet, en wilt niet zijn begaen; Den Heer sal maecken vroed Wat Kruys dat is bebloedt Geweest, van Hem, voor ons misdaed; Hout op u gesteen, Hout op u geween, Toont vrolijck gelaet. 8. Toen heeft de Keyserin' // haer sin Gestelt op 't seggen van des Bisschops woord: En Sy is seer verheught // met vreughd // Gelijck ghy oock sult doen, als ghy 't aenhoort. De kruyssen zijn gebrocht, 't Mirakel wordt gevrocht Aen een, die op haer sterven was. Het eerste was mis, En tweede; 't is wis, Het darde genas. 9. Het eerste raeckten haer // (t is waer) En 't tweede oock, maer 't en genas haer niet: Maer siet! het darde hout // we'erhoudt Haer van de slecht', en van des sieckts verdriet, S' Haer bedden stracxs verlaet, Gesont sy henen gaet, Soo dree dit Kruys haer heeft geraeckt; Dit wonderlijck' werck Bevestight Goods Kerck, Geloovigh ons maeckt. 10. 't Is weynigh, hoort noch meer // (de eer Van Christi Kruys, gaet dit ten hooghsten aen) Dit Kruys heeft aengeraeckt // gemaeckt Oock, dat een doode Vrouw is opgestaen. Soo heeft getoont sijn kracht Dit Kruys, en sijne macht. Waerom de Keyserin verheughdt,

Ter eer van dit hout, Een Tempel op bouwdt; O wondere deughd! 11. Aenhoort O Christen-mensch // mijn wensch, Aenhoort nu wat dat ick u seggen sal. Dit Kruys plant in u hart // geen smart Sal u dan vallen swaer op 't aerdsche dal. Den Heer heeft meer gele'en In alle sijne le'en Dan eenigh mensch geleden heeft; Daerom niet en treurt Wat dat u gebeurt, In vrolijckheyd leeft. 12. Helena! Hoogh Princes // vind'res Van 't waerdigh Kruys van Christus onsen Heer: Ick kom tot U nu gaen // bela'en; Ick heb een kruys, 't welck my doet wonder seer: Mijn kruys, is mijnen druck; Verkrijght Ghy my 't geluck, Dat ick dat vragen mach met moed: Maeckt dat ick mach bly Geraecken, daer Ghy Hebt 't opperste Goed.