Stem: Pronckje van dees Maeghden. Ofte: Aen een rouwigh harte. Ofte: Laet ons de Bekeeringh. Siet fol: 53. KOmt, en wilt aenschouwen, Met aendachte sinnen, Hoe dat is behouwen Willem, Wien ick minne; Wien ick wil beginnen, Met lust van mijn gemoed, Te naecken // te raecken // Te spreeken // te preken Op staende voet.
2. Als Wilhelm' genade Had van God vekregen Over sijn misdaden, Soo wiert Hy genegen, Door des Heeren zegen, Tot alderhande deughd. Hy suchten // beduchten Sijn sonden // sijn wonden, Seer wel verneught. 3. Willem liet sijn leden In sijn harnis sluyten, Die eertijds de reden Gingen varr' te buyten. Zijnde in dees muyten, Is wegh getrocken Hy; Sijn vader // weldader, Sijn vrinden // gesinden, Verliet Hy bly. 4. Dus gingh Willem heenen Met sijn helm beladen; Hy gingh bitter steenen Om dat Goods weldaden, En Bernardi raden Hy dickmaels had veracht: Hy schreyden // Hy vleyden God krachtigh // en machtigh, Dach ende nacht. 5. 't Harnis was besloten, Met verstaelde banden, Dus wierdt Hy geschoten Van sijn ziels vyanden, Om dat Hy in schanden Door strijd sou vallen we'er. In 't smijten // verwijten, In 't lijden // bevrijden Hem sijnen Heer. 6. Hy was gaeuw, en spoedich Om God hulp te vragen,
Nimmermeer kleynmoedigh, G'hoorden noyt Hem klagen Al waer 't dat Hy slagen Kreegh, van den Helschen Schelm; Sijn leven // heeft even Volstandigh // liefd'-brandigh Volbrocht Wilhelm'. 7. Jesu Christi Moeder, Stondt Hem by in 't strijden; Sy met ons' Behoeder, Dickmaels Hem verblijden. Sy was t' allen tijden Hem troostigh in sijn rouw, Sijn wonden // verbonden, Genesen // (soo w' lesen) Heeft dese Vrouw. 8. D' Eng'len Hem besochten, D' Eng'len Goods Hem presen, Sy Hem troostingh brochten, Sy Hem eer bewesen: Als Wilhelm verresen Was uyt sijn groote sond', Gestadigh // genadigh, Ontfermend // erbermend' God hulp Hem sondt. 9. Na dat dus gestreden Willem had veel jaren, Is tot 's Hemels steden Sijne ziel gevaren: Waer dat die vergaren Die deughdsaem hebben g'leeft: Waer loonen // waer kroonen, Waer 't leven // gegeven God aen Hem heeft. 10. Siet nu vromen Vechter! Siet, wy nedervallen, Bidt, ey! bidt ons' Rechter; Dat Hy binnen d'wallen
Van sijn hof, ons allen Wilt halen na ons Lijck. Wy jachten // verwachten Na 't sterven // te erven, Door U, Goods Rijck.
Cookies on Poetry Cove