Den singende swaen

Stem: La Ducesse. Ofte: Hoe soet is 't alsmen 't minne vier. Ofte: 't Is nu de feest van Sint Michiel. Siet F: 370 ZYt welkoom Heer, en grooten God, Zijt welkoom Kind, wien op dees droeve Aerde Maria baerden In een beeste-schot, Om te voldoen de straf van onse sonden, Zijt welkoom tot dien eynd ons toegesonden: Wy konnen voor die graty

Die uw' miltheyd toont Aen ons, en alle Naty Die dees Aerd' bewoont, Noyt U genoeghsaem loven, Want sy gaet ons' macht te boven: Wy konnen nimmermeer Genoegh U dancken Heer. Wy konnen. 2. Ick koom U groeten in het stal Met ned'righeyd, ô Heer van alle Heeren, Die U verneeren Koomt tot 't aerdsche dal; Die ons' natuer, en vleys hebt aengenomen, Die t' onser lossingh hier zijt aengekomen. Ick wil nu all' mijn sinnen 't Uwer eer besteen, Ick wil voortaen U minnen Meerder als voor heen. Ey! laet my U eens kussen, En mijn suyv're liefs-brand blussen. Zoo ick uw' soete mond Mach kussen, 'k word gesond. 3. Dit doet my wel, het raeckt mijn hert, Ick smelt van minn': waer blijft ghy lieve menschen, Wilt gh' oock niet wenschen Diergelijcke smert? Ey! zoo ghy wilt een nieuwe vreughden hebben, Zoo koomt wat nader aen des Heeren Krebbe: Want siet! Hy koomt u leeren Hoe g' Hem minnen moet; Want Hy komt nu vereeren U, sijn vleys en bloed: Wilt dese liefd' gedencken, Ende liefd' voor liefde schencken, Hierom heeft 's hemels Throon Verlaten Godes Soon. 4. Verlaten heeft des hemels Zael God-Vaders Soon, en komt op 's werelts hoecken

Ons menschen soecken, Bloot van eer en prael. Om ons (die waeren Satans boose slaven) Met eer te brengen tot des hemels Haven, Waer van wy 't Recht verlooren Hadden voor de sond, Als Adam sich behooren Liet door Evaes mond. Wel laet dan ons bewegen Godes Soon hier neêr gezegen Tot Sijner weder-minn'; Dit zy ons hert, en sin. 5. Ey! laet dan toe, onnoosel Kind! Dat ick U mach met pure liefd' omarmen: Wilt dien ontfarmen Die U weêr bemint; Die voor uw' voeten sich komt nederleggen, Om sijne liefde, Heer! U aen te seggen. Gun dat die staegh mach blijven Vast aen U gehecht; Laet zoo uw' gracy stijven Uw' onwaerden knecht, Dat noyt hy komt te vallen, Maer geraeckt tot 's hemels Wallen: Laet dien niet zijn verdomt, Wien Ghy nu soecken komt.