Stem: Doen Daphne d'overschoone Maeght.
KOmt hier, komt hier, het is nu tijd, Komt loopen want 't is nu een vrolijcken dagh, Elck-een moet wesen nu verblijdt, Elck vreughden vertoonen moet soo hy best magh. Agnes,
Agnes, 't Pronckje der Maeghden, Gaet nae 't Mar-ty-ri ten hooghsten verheught. God haren Schepper, haer Heer Sy be-haeghden, Jae Sy vernoughden Hem met haere deughd. 't Was eene vreughd om sien Hoe Sy gingh God belie'n, Veel duysend' menschen dit sa-gen aen. Sy waren verwondert die Haer sagen gaen. 't Was eene. 2. Sy oud, Sy oud was darthien jaer, Niet meer, als Sy smaeckten de bittere dood. Sy wierdt geleydt in 't openbaer Op 't midden des daeghs van haer kleeren ontbloot. Agnes, Agnes, wierdt vanden Engel Met helder licht van den Hemel gekleedt. Soo datter niet een was soo stouten bengel, Die Haer kon eenich quaedt doen ofte leedt: Het hayr heeft Haer bedeckt,
Sy werden niet begeckt, En in de kercker wierdt Sy bewaert Van die wilden schennen haer suyveren aert. 3. Den Bouf die tot Haer quam tre'en Is van haren Engel met sterven gestraft; Sy heeft hem we'er door haer gebe'en Uyt 't sterven geholpen, bevrijdt van het graft. Agnes, Agnes, werde bevonden Cierlijck gekleedt met een kleed oock te zijn, Het welck d'Heer Jesus Haer had toegesonden, Als haeren Bruydegom, en Medicijn: Wien sy had toegeseyt. Haer 's lichaems suyverheyd. Maer 't kon niet baten, sy most in 't vyer, Waer uyt Sy verlost wierdt op dese manier. 4. Daer was een vyer voor Haer bereydt, Maer 't wenden sich van Haer, ten branden Haer niet. Den roock, en vlam wierdt wijt verspreydt, Met douw God Almachtich de vlammen uyt giet. Agnes, Agnes, haest Haer te singen, En singht een Lof-sangh aen God haren Heer. Die dit aenhoorden, en konnen niet dwingen Haer soete vreughden, sy gaven God eer. Maer bitterlijck vergrampt, Den Rechter, heeft gekampt Met dese Maget, en heeft berooft Het leven van Agnes, afslaende Haer hooft. 5. Doen is haer ziel van Godes Soon Met stacy ontfangen in 't Hemelsche Hoff. Verkregen heeft Sy oock haer kroon Die S' had vroom gewonne met eere, en loff. Agnes, Agnes, na weynich dagen Heeft aen haer Ouders Haer selven vertoont, Die Haer aenschouwden met 's harten behagen Heerlijck met lauren, en palmen gekroont. Sy hoorden dit geluydt, Siet ick ben Christi Bruyd, En weest niet drouvich, maer zijt verblijdt,
Want ick met dees Maeghden verheught ben altijd. 6. Sy had geseyt, Sy had bele'ven Hoe dat S' in den Hemel met God was verzelt, En siet, en siet, Sy gingh we'er heen, Sy gingh met dees Maeghden na 't Hemelsche veld. Agnes, Agnes, die hoogh verheven By God geseten zijt, neerstelijck bidt, Bidt dat ons sonden ons werden vergeven Maeck dat beschieten wy 's Hemelrijcx wit. O waerde Patroners, Getrouwe Voorsprakers Slaet doch uw' oogen op ons eens ne'er; Wilt recommanderen ons aen uwen Heer.
Cookies on Poetry Cove