Stem: Maria schoon! Ofte: Wat tong, wat snaer. Ofte: Hemelsche schaer.
SUcht nu niet meer, Hollanders! want God den Heer Wil uwe smart verdrijven gaen: Hy mint u seer, Hy wil u schencken sijn leer, U, die in dwaling hebt gestaen: Die geweest zijt met sonden belae'n. Heft nu op dan u hooft, Siet
wie u wordt belooft, Vast'lijck in die gelooft, Blijft niet langer verdooft: Willibrordum wilt ontfaen, En wilt Hem wesen onderdaen. Die geweest. 2. Komt Willibrord, die sijn hand Uyt liefd' aenbieden komt u all', Om dat de schand' Ghy soudt ontgaen, en den brand Die sonder ophouw dueren sal In de hell', waer sal wesen geschal. Door Sint Wilbrord wil God Geven u 's Hemels lot, Wilt niet wesen soo sot, Dat ghy haet sijn gebod Op dit droevich aerdtsche dal, Of ghy geraeckt in Satans val. 3. O wat een Held Is Wil'brord! die het geweld Des boosen Vyands, en sijn quaed, Heeft ne'er geveldt, Die u soo seer hadt gequelt, Die u gebrocht had tot misdaed, Die u omringelt had vroegh, en laet. D' Afgod hielt ghy in eer, Tot die naemt ghy uw' keer, Ghy beminden die teer, G' achten die voor uw Heer. Willbrord' heeft uyt dien Staet U doen vergaen tot zielen baet.
4. Sint Willibroord Heeft u gepreeckt Godes Woord, U, Holland! die in duyster sat. G' hebt dat gehoort, Die by-na gantsch was versmoort, Die God uw' Heer verlaten hadt: Maer voor u Willibroord yv'rich badt. Hy heeft u voortgebracht, G' arbeydt dach ende nacht, Na uw' welstand gejacht, Na uw' zielen getracht, En gebrocht tot 't rechter pad, Ja door 't Geloof tot 's Hemels stad. 5. 't Geloof geplant Heeft Willibroord in u land, En Kercken heeft Hy daer gesticht. En aen een kant Uw' Goden holp, desen Sant, Die aen een yder was een Licht. Zijt ghy dan niet aen Hem seer verplicht? Des bewijst groote eer Aen uw' Vader, en Heer; Wilt niet sondigen meer, Buyght voor Hem u ter ne'er, Heft tot Hem op u gesicht, Dan sult ghy worden gantsch verlicht. 6. O machtich Man Sint Wilbrord! hoort ons gestan, Siet hoe dat Satan ons bestrijdt. Als een Tyran Verbittert vlieght hy ons an, Verdrijft dien Schelm die ons benijdt, Ick bidd' U, Willibroord! noyt en lijdt Dat wy doen eenigh quaed: Ons betrouw op U staet, Ghy zijt ons' Toeverlaet; Soeckt altijd onsen baet: Bidt dat wy tot Satans spijt Hier namaels loven God altijd.
Cookies on Poetry Cove