Den singende swaen

Stem: Cupidoos felle stralen. Ofte: De fraye Stad Assysen. Ofte: Ick bidd' U aen met vyer. Siet fol: 233. LAet ons Sint Jan besoecken, Die heden is onthooft, Die in all' 's werelts hoecken Ten hoochsten wordt gelooft. Het is waerdigh om te sien, Men moet yder een belie'n Hoe dat is geweest gesocht, Door Herodes wreed gebod, Den Voor-looper van ons' God, En hoe die is omgebrocht. 2. Herodes had te buyten Gegaen den Echtenstaet, Gelijck gemeen doen Guyten, Daer 't selden wel me'e gaet. Hy misbruyckten eene Vrouw Sonder schaemt, en sonder rouw, Eene vuyl' Herodias, D' Huysvrouw van sijn eyge Broe'r, Die boeleerden als een hoer

Toen Philip' noch levend' was. 3. Soo als dit wierdt vernomen, Soo is Sint Jan terstond Tot Koninghs Hof gekomen, En opende sijn mond, Sprack Hy met een kloeck gemoed, Siet Herodes, wat ghy doet: 't Kan, O Koningh! Niet bestaen: Dat g' uw's broeders Huysvrouw neemt: 't Is een saeck ten hoochsten vreemt, Daerom laet haer van u gaen. 4. Maer, ach! dit niet gebeurden, De By-sit bleef by hem, Haer hart van haet op-scheurden, Verstelt door dese stem. Sy haer best de'e dat Sint Jan Wierdt gevangen t' stonden an, Om dat niet haer vuyligheyd Jan Baptist meer straffen sou, Die uyt liefd', ter goeder trouw, Straften haer tot saligheyd. 5. En siet! Hy raeckt in handen Van die Herodes sondt; Hy wordt geleyt aen banden, Om d'wille van sijn mond: Die met groote vroomigheyd Had berispt haer dartelheyd. Weynich was 't; sy socht noch meer: Sy socht t' helpen aen een kant, Die nu vast ley aen den band, Den Voorlooper van ons' Heer. 6. Sy heeft haer sin verkregen Op eene wree manier: 't Welck niet en dient verswegen, Ick sal 't verhalen hier. 't Was Herodes Jaer-getijd, Hy was met sijn Hof verblijdt,Marc. 6. v. 21. Hy had een groot Avondmael

Voor sijn Princen ingestelt, Soo de Schrift ons heeft vermelt, Met een Konincklijcke prael. 7. Op dese Feest gesprongen Heeft Salome een dans Seer aerdigh, ongedwongen, In 't by-zijn van de mans. Door dit danssen heeft behaeght Aen Herodes dese Maeght. En hy heeft tot haer geseyt, Al eyst ghy mijn halve Rijck, Of yet anders diergelijck, 't Sal u worden toegeleyt. 8. Des heeft hy haer gesworen Met een godloosen eed: 't Is yselijck om hooren Hoe hy sijn God vergeet; Want als sy van hem versocht ('t Welck oock knaps wierdt uytgevrocht) 't Heyligh hooft van Jan Baptist, Soo heeft hy vergunt dat hooft, Volgens 't geen hy had belooft; Siet! hoe hy sich heeft vergist. 9. Sijn hooft is dan gegeven Aen dese vuyle Meyt, Die sonder vrees, of beven, Dat in een schottel leyt. En sy heeft het hooft gebracht Aen haer Moe'r, die 't hadt verwacht: Welcke met een naeld' door-boort Heeft de tongh van Godes vrind, Die in God haer hadt bemindt; Die haer g'leert had Godes woord. 10. In 't midden der bancquetten, Wierdt 't hooft dus ne'ergeset: Elck neerstigh daer op letten, Als op het schoonst' bancquet. Wie weet hoe dat wierdt bespot,

Die onthooft was voor sijn God; Die soo rijckelijck geloont Is geweest van God sijn Heer, Die Hem aendoet groote eer, By den welcken Hy nu woont. 11. Hier heb ick nu beschreven, Joannes! uwe dood, Die zijt seer hoogh verheven, By God, en Menschen groot. Bidt dat ick oock komen mach By U, na mijn stervens dagh. Bidt toch, dat die van der Gouw (Welcker groot Patroon Ghy zijt) Zijn altijd met U verblijdt, In des Hemels schoon gebouw.