Stem: La Princesse. Ofte: Philida schoon veldgodinne.
ALs de waerde Key-se-rinne, TheodosI, Ge-ma-lin-ne, Reysden na Je-ru-salem, Ende all' die Heyl'ge Steden Hadt besproeyt met haer gebeden, Onder die oock Bethlehem, Soo wierdt in d' Heyl'ge Stad, Haer vereert een schoone schat, Eene Schat wiens lof wy singen, Vol van wonderlijc-ke dingen. Soo wierdt.
2. 't Was de Kettingh die voor heenen Hiel geboeyt Sint Pieters beenen Door Herodis tyranny, Als den Engel Goods gesonden, Petrum heeft van die ontbonden, Los gemaeckt en ganschlijck vry; En dees eerwaerden Band Sondt Eudocia van d' hand Nae der Christ'nen hooft-stad Romen; Waerze wel is aengekomen. 3. Wel gekomen, wel ontfangen Is tot nadeel van de Slange, Tot bederf van 't Ouw' Serpent Dese heerelijcke Kettingh, Die tot droefheyds goe versettingh Haer geluckigh heeft gewendt: Want als dit eed'le Stael Neergeleyt was in de Zael Waer dat waeren Neroos Schalmen (Lofzangh waerdigh, ende Psalmen) 4. Soo geschieden 't dat die Boejen Quamen sich in een te schroejen Tot verwond'ringh van het Land, Door de gunst van God almachtich, Die dit wonder uytwroght krachtich Door 't bestier van sijne hand. Twee Kettinghs werden een, Een voorwaer, en anders gheen: En all' dit geschieden vaerdich, Gheene Smit kon 't doen soo aerdich. 5. En (soo ghy by veel kond' lesen) Dese Kettingh heeft genesen Van hun sieckte menigh mensch, Als hy die quam aen te raecken: Wat zijn dit voor wond're saecken! Wat is 't anders als een wensch Waer mede d' Opper-Heer Schijnt te willen datter eer
Aen dees Banden moet geschieden Metter hert van alle lieden? 6. Eert dan menschen dese Banden Die den Vyand eertijds banden Van die hy beseten hadt: Eert die Boeyen, die (nae 't schrijven Van verscheyden) sieckt' verdryven; Eert en viert toch dese Schat. Och mocht ick met de mond Dese kussen, 'k wierdt gesont! 'k Wierdt gesont van mijne smerten; Och! dit wensch ick metter herten. 7. Lof zy U, O Heer der Heeren, U, die komt uw' Heyl'gen eeren Self met zoo een wonder-werck: U, die Boey aen Boey komt hechten, U, die Boey aen Boey komt vlechten, G'lijck ons leert uw' Bruyd, uw' Kerck. Och laet uw' armen knecht Oock dus zijn aen U gehecht, Laet hem nimmer van U scheyden, Brenght hem binnen 's hemels Weyden.
Cookies on Poetry Cove