Stem: La forte ma pigliar &c. Ofte: Het glas van mijn geneugt, is afgeloopen.
ICk wil tot dienst van God My gaen begeven; Ick acht te zijn mijn lot Het geest'lijck leven: Ick voel mijn gantsche hart daer toe genegen. Ick voel dat desen Staet // sal strecken tot mijn baet, En tot mijn zegen. Ick voel mijn. 2. Wat seght Ghy Thecla Maeght? Waer zijn uw' sinnen? Siet dat Ghy 't niet beklaeght, Wilt 't niet beginnen. Want uwe Moeder sal dat niet gedoogen, Sy sal 't niet laten toe // sy schreyt, ick weet niet hoe: Drooght af haer oogen. 3. Weet dat uw' Moeder sal U aen doen schanden: Sy sal, vervult met gal, U doen verbranden.
Thamyer, uw' Bruyd'gom, sal dat gheensins lijden; Hy sal beklagen gaen // U, Thecla, t'stonden aen, Waer sult Ghy vlijden? 4. Ick vraegh na brand, noch vyer, Noch na mijn Moeder: Ick pas niet op Thamyer, Ick volgh mijn Hoeder. Ick volgh Sint Paulus raed, en sijne leeringh; 'k Heb om de Maeghden-krans // my nu begeven gans In sijn regeeringh. 5. Hy leert, en Hy betoont Met goede reden, Dat worden best gekroont In 's Hemels stede, Die suyver leven hier; ick volgh sijn raden. En ghy, ô menschen all'// die zijt op 's werelts dal, Volght hare paden. 6. Men mach den Echten-staet Seer wel aenvaerden; 'k Hou 't menschelijcke zaed In groote waerde. Maer meerder is geacht by God Almachtich Der Maeghden suyverheyd, der Jongmans reynigheyd, Het is waerachtich. 7. Soo leert ons Godes Kerck Van Christi tijden. Dit moet ick (Christi Klerck) Aen u belijden. Den Echten-staet is goedt; s' is waerd te loven; Dan evenwel soo gaet // den Maeghdelijcken Staet Haer verr' te boven. 8. Des Ouders hoort eens aen 't Geen ick sal seggen; En wilt op mijn vermaen Uw' sinnen leggen. Wilt uwe Kind'ren noyt haer' roep beletten, Vervordert hare sin // vervordert hare min Tot Christi Wetten.
9. Dit sal u eer, en lof, En glory wesen Als ghy tot 's hemels hof Sult zijn verresen: Waer Thecla hoogh nu sit by God verheven; Aen Wien ick doe mijn groet // en Wien ick val te voet, Uyt liefd' gedreven. 10. Vaert wel vrindinne Goods, O pronck der Maeghden! Och of in d' uyr des doods Ick God behaeghden! Verkrijcht dit, Ghy, die 't vuur hebt vroom verdragen, Ja Leeuwen, Stieren mee // en menichvuldigh wee, Met goed behagen.
Cookies on Poetry Cove