Op de wijse van den Lof-sang Marie; Mijn ziel maakt groot den Heer. Of; Onbedachte jeugt. Siet onse Gesangen, Fol.74. Psal.145:15.Als oogen in 't gemeen Sien uit na u alleen, O lieve Godt en Vader: Gy geeft, op uwe wijs, Hen t'sijner tijt haar spijs En voedsel allegader.
2. Vers 16.Uw over-milde hant. Doet gy, door 't gansche lant, Ons open, t'allen dagen, En gy versadigt al Wat leeft in 't aardsche dal, Na uw goed wel-behagen. 3. Psalm 65:3.Daarom wy komen nu Al 'tsamen dus tot u, O Godt, wy komen weder. Ps.113:5, 6, 7.Uw hooge Majesteit Siet doch, in vriendlikheit, Op den geringsten neder. 4. Hadt gy vergolden 't quaat Van onse snoode daat, Joël 1:16. Soo waar nu afgesneden De spijs voor ons' gesicht; De blijdschap waar geslicht In uwen huis' alrede. 5. Vers 17.Ia soo waar al vergaan Het kooren ende graan, En onder sijne kluiten Ten eenemaal verrot; Daar waar geen oveschot Dat iemant weg mog sluiten. 6. Ps.103:10.Maar 't blijkt wel, dat gy niet Op onse sonden siet. Vers 14. Gy kent uw' handen werken, Hoe broosch wy zijn van aart: Dies hebt gy ons gespaart, En wilt voortaan ons sterken.
7. Vermits gy ons noch voedt Met sulk een overvloet Van allerhande spijsen, En liefelijke drank. Psal.69:31.Waar voor wy met gesank Uw naam soo vrolik prijsen. 8. Gy zijt het die alleen Ons steeds houdt op de been'. Hoe haast zijn wy besweken, En in gevaar des doots, Lev.26:26.Als gy den straf des broots Maar eenmaal komt te breken! 9. Gelijk gy dan, O Heer, Psalm23:5.Ons uwe tafel weer Gedekt hebt voor ons' oogen; Soo geef uw zegen t'saam, Dat wy 't in uwen Naam 1Tim.4:3/4En dankbaar nutt'gen mogen. 10. Leer ons bedenken staag, Luc.21:34.Dat d'overladen maag Tot alles ongeschikt is; Maar die sig matig voedt, Aan lichaam en gemoet, Op 't allerbeste verquikt is. 11 Terwijl gy ons alhier, O Godt, soo goedertier Dees' aardsche spijs komt geven, Ioa.6:50/51.Laat ons niet zijn ontbloot Van 't lieflijk hemelsch broot, Waar by de ziel moet leven.
12. Wy setten ons dan weer, Op dit vertrouwen, neer, Om dees' uw schoone gaven T'ontfangen met geneugt: Handl.14:17.Gy wilt met spijs en vreugt Doch onse herten laven.
Cookies on Poetry Cove