Op de wijse; Sulamite, keert weder. Hoogl.8.7, 8.Hoe soud' ik doch de minne, Daar Iesus 't hert soo soet me brant van binnen, Oit stellen uit mijn sinnen? Hy set my als een zegel op sijn herte. Geen noot, noch doot, noch smerte, En doot dit vier der liefde. 't Brant geduerig. Sijne kolen, sijne kolen, Sijne kolen blijven vuerig. 2. Hoogl.2.4.Hy voert my, uit het pijn-huis Van mijn verdriet, in sijn vermaaklijk wijnhuis; Ephes.3.17. Ies.49.14. Hoogl.3.2.Ia selfs mijn hert is sijn huis Al schijnt hy my somwijlen te verlaten, Soo dat ik hem in straten En wijken soek, en, met sorgvuldig klagen, Mijn beminde, mijn Beminde, Mijn Beminde moet na-vragen: 3. Vers 4. Rom.8.28.Ik vind' hem doch ten lesten, Tot mijne troost. Dan stiert hy weer ten besten De nooden, die my presten. Hoogl.3.4. Hoogl.2.5.'k Houd' hem dan vast, dat hy niet van my wijke Tot dat ik schier beswijke Van lieflikheit, en door de soete krachten Van sijn liefde, van sijn liefde, Van sijn liefde moet versmachten.
4. Psal.17.14. Phil.3.19. 1Pet.2.3.Gy die al uw vermaken En lust en rust hier soekt in's werelts saken, O! kondt gy eenmaal smaken, Hoe soet het is sijn liefde te genieten, Hoe soud' u dan verdrieten Hebr.11.24, 25, 26. Uw aardsche lust! Hoe soudt gy eer en staten Om sijn liefde, om sijn liefde, Om sijn liefde dan verlaten! 5. Luc.24.32. Hoogl.1.4. Hos.11.4. Hoogl.1.4.Doe my, O Iesus, branden Door dese vlam, en trek my door u handen, Me t sterke liefde-banden; Soo sal ik u met vreugt en lust na-loopen, En op niet ydels hopen, Psal.18.2.Maar u alleen geheel met hert en sinnen, Soete Iesus, soete Iesus, Soete Iesus, staag beminnen.
Cookies on Poetry Cove