Skip to content
1687

Buiten- eensaem huis- somer- en winter-leven

Willem Sluiter

Stemme: Als 't begint.

Staet op, mijn Bruid, die ick beminne, Staet op, mijn schoone, mijn vrindinne, En kom met blijdtschap dienen my.

Want siet, de winter is voorby.

2. Uw kruis-plas regen is verdwenen, Hy is door my gegaen al henen: Elck dinck vertoont nu heel verblijdt Een geestelicke Lente-tijdt.

3. De bloesems, ja de geur'ge bloemen Van die mijn Naem vrymoedigh noemen, Die worden nu aen yeder kant Ter rechter tijdt gesien in 't lant.

4. De soete Mei-tijdt om te singen En als van blijdtschap op te springen, Met volle krachten nu genaeckt, Op dat gy eens uw treuren staeckt.

5. De tortel-duif, die staegh getrouwe Haer gaeiken bleef in smert en rouwe, Met vreught in onse landen singht, Soo dat het in ons' ooren klinght.

6. Ia mijn geplantte vijge-boomen Haer jonge vijghskens voort doen koomen En mijn wijn-stocken riecken t'saem Van jonge druifkens aengenaem.

7. Staet op, mijn Bruidt die ick beminne, Staet op, mijn schoone, mijn vriendinne En komt met blijdtschap dienen my. Geniet mijn gunst, van smerten vry.

8. Mijn Duive, die vol vrees en sorgen Waer 't in een steile plaets verborgen, En in der rotsen kloven saett', Komt en vertoont my uw gelaet.

9. Ick heb na uw gedaent verlangen, Die soo met tranen is behangen, Doet my vry hooren uw geschal, Onnoos'le Duive sonder gal.

10. Om uw geloov' en ware boete Is uwe stemme my seer soete, En lieflick is my uw gedaent, Hoewel sy is soo nat bestraelt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Buiten- eensaem huis- somer- en winter-leven · Willem Sluiter · Poetry Cove