Stem: Psalm 100. Gy volckeren des aerdrijcks al. Of: Hoe lieflijck is my uw' gesicht. Aldus.
Gy luyaerds, die den dieren tijdtDe tijd wordt niet sonder reden hier genaemt, om dat ons bevolen werd, als wijst en voorsichtige Kooplieden, die als een dierbaren schat uit te koopen. Met enckel ledigheid verslijt;Eph. 5. 16. Die selden iets neemt by der handt, Maer stille sit of lanter fant.
2. Die nimmer in uws aenschijns sweet,Gen. 3. 19. Maer altijdt broodt der luiheid eet,Prov. 31. v. 27. Onaerd'ge stinckt voor Godt En zijt der wijse menschen spot.
3. Want van beginn' is d'arrebeydtGen. 3. 19. Van Godt den menschen opgeleydt: En wie het wercken sich o9ntsiet,2 Thes. 3. v. 10. Behoort met recht te eeten niet.
4. Godt selfs die 't al geschapen heeft,Ioh. 5. 17. Sijn Soon die met hem eeuwigh leeft, Zijn noch niet leegh, maer wercken staegh; Sijn Eng'len werden nimmer traegh.Hebr. 1. 14.
5. Ia al wat in de wereldt is, Dat houdt sich in bewegenis;
De Wolcken, Sterren, Son en Maen In haren loop noit stille staen.
Psalm 148. v. 8/9/10.6. Vyer, hagel, stoprm wint, damp en snee, De bergen, bomen, alle vee, 't Gevogelt en het wilt gediert Doen 't werck waer toe se zijn gestiert.
7. Sal dan de mensch begaeft met reen, Dus luy en ledigh zijn alleen, Die hier op d'aerd insonderheidt Geschapen is tot arrebeidt?
8. Al wie des Heeren zegen wacht, Moet nemen sijn beroep in acht: Prov. 28. v. 19.Den arbeidt zegent Godt met goed, Maer luiheid brenght tot arremoed.
Spr. 33. 27.9. Wat leert oock ledigheid al quaet, Gelijck men sien mach in der daet? Soo dat de spreuke gaet gewis, Dat sy des duyvels kussen is.
10. Een luy en ledigh mensch is meest Bequaem om na dien boosen geest Te luist'ren, en oock metter daet Haest in te will'gen sijnen raet.
11. Ia nauwlicks isser sond of feit, Die niet en sprint uit ledigheid, Want in 't gemeen die niet en doet Neyght tot het quade sijn gemoet.
12. 't Is oock een ingebeelde saeck, Dat ledigheid souw zijn vermaeck; Een ledigh mensch is vol on-lust, Ia niet als onrust is sijn rust.
13. Geduerigh valt de tijdt hem lanck, Hy maeckt hem dickwils selve kranck, En krijght het hooft vol swarigheid Om dat hy nimmer arrebeid.
Spr. 31. 25.14. Zijt wacker in u wercken al,
Geen kranckheidt u ontmoeten sal.Gaudebis sem per verspori, si diem fructuose trans egeris. 't Geeft 's avonds u een bly gemoet:Eccl. 5. 17. Des arrebeyders slaep is soet.Quis labore redimitur non otio.
15. Men krijght de rust door arrebeidt,Pejus nec ullum est otio negotium. En niet door lomme ledigheydt:Theod. Noch daer en is geen slimmer dopenBez. Als niet doen en sich ledigh voen.Psal. 128. 2.
16. Die sijner handen arbeidt eet, Met recht wel-gelucksaligh heet, Het gaet hem wel, hy leeft vernoeght Van 't geene dat hem Godt toe voeght.
Cookies on Poetry Cove