Schriften van Gulsigheydt.
1. DEn Man tot ramp die wirdt van sijne Vrouw' bedroghen,
Soo hy maer at de vrucht van Godt aen hem verboôn,
Dus is naer ons' verdienst' de Doodt op ons ghetoghen,
Wy woeck'ren voor een' beet wel hondert duysent doôn.
2. Godt heeft hem van den stoel der wellust uyt-ghedreven,
Op dat hy in sijn sweet sijn leden soude voên:
Doen quam de bleecke Doodt den yd'len kloot door-sweven,
En stal den droeven mensch verr' buyten sijn vermoen.
3. Dus zy de droeve aerd' mis-seghent om uw' sonden,
V leven zy met pijn en moeyten op-ghevult,
Tot dat de Doodt u weêr in d'aerde heeft ghesonden,
En ghy weêr (als ghy waert) maer asschen wesen sult.
4. Ghy sult u broodt met sweet en arebeyden winnen,
Want siet ! de aerd', niet als beackert, vruchten gheeft,
Maer, laes ! naer moeyt' en pijn, naer kommeringh' van sinnen,
Soo dient noch voor mijn' schicht en wreedt gheweldt ghebeeft.
5. De jonghe jeughdt die hun tot vreughdt en lust begheven,
Wiens Godt in maegh en blaes staet bealtaert en vast,
Die tot borst-smeiren en het lijf te koest'ren leven,
Sal om d'omranckten kop Cupressen voeren hâst.