Stemme: Vlucht niet, vlucht Laura niet. 't IS immers tijdt beklaeght Dat my langh heeft behaeght Mijn eyghen dwase zeden, Om dat ick wirdt ghejaeght Door liefde, die noch reden Noch ooc 't verstant een plaetse geeft,
Noch ooc 't verstant een plaetse geeft, Maer in all's gh'lijck ontsinnigh leeft. 2. Wat wulpsche liefde baert Is kantigh aen den aert, Is teghen alle zeden, Hy gaet voet-opper-waert, En laet een ander treden Met 't hoofdt verheven in de locht, &c. Maer hy alleen volght d'eyghen tocht. 3. Hy kiest den duyst'ren nacht, En doet aen hem sijn klaght, Als oft de donckerheden Hadden verborghen macht Om t'hooren sijn ghebeden, En haet alleen den hellen dagh, &c. En voorts doet 't ghen' hy 't minste magh. 4. Want liefd' benijt de vreught, En haet voordts dat de jeughdt Gheniet een vryer leven, En vindt alleen gheneucht, Wanneer dat hy kan gheven Aen iemant leet, oft groote pijn, &c. Want liefde lieft ghekant te zijn. 5. Hy haet den wijsen meest, En maeckt sich als een beest Die ware reden volghen: Waer-om dat hyse eest Met water-uyt-ghezwolghen Wt Lethes duystere rivier, &c. En soo ontrooft hun 't hemelsch' vier. 6. Hy heeft een vaste wet Aen alle man gheset,
Dat all'de ghen' die duycken Onder sijn warre-net, En on-uyt-loopbaer fuycken, Noyt souden wesen eens' verout, &c. Waer-om hy hem als kints staegh houdt. 7. En heeft een dwase seed' Die boven d'ander treedt, Van gh'willigh hem te blinden, Meest als hem hoeft ghereet Sijn sinnen om te vinden Sijn weder-deel, waer met hy wilt, &c. Dat-men sijns levens draet af-spilt. 8. 'k Bidd' u ey ! liefde laet My in den goeden staet Die 'k eerst maer hebb' ghekreghen, Midts ghy ontsinnigh gaet, Als gh' ievers zijt gheneghen Te schieten, komt als dan by my, &c. Vw' pijlkens stier' ick t'allen ty.
Cookies on Poetry Cove