Skip to content
1641

Brusselschen Blom-hof van Cupido

Willem Borcht

Stemme: Van de Vincken.(Ofte)Phillis quam Philander teghen. HOe langh' sal ick noch beklaghen Dat ick niet en wordt aenhoort, En dat ick in korte daghen My bevind' wel half vermoordt ? Om dat my een vranghe Maeght Tot mijns selfs verderf behaeght. 2. Om dat ick gelijck de muggen 't Vierken van mijn doodt bemin, Die, soo langh' als sy zijn vluggen, Noyt verruylen hunnen sin, Maer ghewilligh sonder noodt Kiesen 't vlamken met de doodt. 3. Want siet eens hoe mijn vrindinne In haer handen voert mijn graf, Liever kies ick 't soete minnen, Dan in tijdts my trecken af: Dan in haet te leven hier. 4. Want die in de liefde sterven Zijn beloont met goede faem, Maer de ghen' die liefde derven

Dat zijn menschen sonder naem: Doodt te leven acht' ick meer Als te leven sonder eer'. 5. Eer' beneemt de vrees' van sterven, Om de eer' is 't al ghe daen, 'k kWil mijn lief, oft eer' be-erven: Dus sal ick de doodt versma'en; Want die mindt die leeft altijdt, En staegh sterft hy die benijdt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Brusselschen Blom-hof van Cupido · Willem Borcht · Poetry Cove