Stemme: O ! soete Nymphe schoon. SYlvanus was ghewoon Te dansen om de kroon Van all' de Herderinnen, Daer hy d'onnoosel lust Somwijlen heeft gheblust, Nochtans bevrijdt van 't minnen. 2. Maer doen lest Amaril Quam midden in den dril Een koddigh lietjen singhen, Wist sy dan slechten quant;
Te steken in den brandt, En naer haer oogh te dwinghen. 3. Want dat soo wel beviel, En soo d'onnoosel ziel' Des Herders heeft door-kropen, Dat (daer hy met den mondt Keurigh-vol open stondt) Hy liefd' heeft in-ghesopen. 4. Hy nu niet meer ten dans Gaet om een' roosen-krans Oft blommen-hoet te winnen, Maer met een nare klaght Voorder niet meer en dacht Dan om haer we'er te minnen. 5. Hy laet sijn Schaepkens al Ghesloten in den stal, Oft dolen achter landen, En loopt met zwaer ghepeys, Soeckend' op alle reys De oorsaeck' van sijn branden. 6. Want soo hy Amaril (Just wel naer sijnen wil) Eens onlanghs hadd' ghevonden, Heeft (naer een langh ghebleyt) Haer t'eynde uyt-gheseydt De smerten van sijn wonden. 7. En sprac: mijns zielens vreught, Kont ghy sien dat mijn jeughdt Om uwen wil sal sterven ? Waer op sy met een' lonck Hem noch meer vlamm' en vonck, En liefde ded' be-erven. 8. Waer door hy heel ontrust, Wirdt krachtelijck belust Om haer een' soen te gheven, Maer 't soenen stal sijn hert',
En meerderde sijn smert', Dus gingh 't hem aen sijn leven. 9. Sy hier door heel beroert, En innigh onghevoert Door eenighe kleyn' vonckskens, Heeft met een' kus gheloont, En voor dees reys ghethoont Noch hondert heete lonckskens.
Cookies on Poetry Cove