Skip to content
1641

Brusselschen Blom-hof van Cupido

Willem Borcht

Stemme: Ons ghespeel wil enckel minnen.-(Oft)Si c'est pour mon pucellage. LEst als Lunas bleecke peerden Doolden door de grouwe lucht Hoorde ick een verr' gesucht, Waer toe dat ick my flux keerden, En hebb eynd'lijck onverstoort Dese t'samen-praet ghehoort. 2. Joufvrouw' uwen a'em is geurigh Als het we'er-ghemalen broodt, En uw' teere lipkens roodt Als verslenste roosen k'leurigh, En uw' maecksel is bisaert Als een' stronck hout vander aerdt. 3. Jongh-man uw' beleefde reden Moet ick prijsen als een' man Die-men uyt de steden ban, All' uw' ongheschofte seden Eysschen liefde als den bast Die wel om uw' strote past. 4. Ja dat wist ick blees vol koten, Reden-loose haper-tongh, Dat de gunst' u 't my-waerdts dwongh, Waer-om dat ick hadd' besloten Met ghelijcke courtoisy Te beloonen u ghevry.

5. En het selv' heeft my bewoghen All' uw' ongheschaefde re'en, En daer by uw' mancke le'en, Die schier gist'ren noch al soghen, Met dees woorden, oft wat meer, Vast te worghen aen de eer'. 6. Joufvrouw' ick wil u bedancken, Ick bedanck' u ander-mael Met mijn reden sonder tael, Sprack hy, en scheyde met stanck, en Hy gaf haer een lap voor 't hooft, Waer van sy stondt als verdooft. 7. Waer op sy verheescht van spraken Hem dees laster-namen gaf: Gaet ghy fielt, gaet van nu af By uw' guyten u vermaken, En wilt uws ghelijck oock gaen Leeren soo de dochters slaen. 8. Daer met loech ick binnen 's monden, En riep luyde in ghedacht: Och ! wat een vekeerden nacht; Maer noch leer' ick 't deser stonden, Dat wanneer een' Esel vrijdt Hy met voeten schupt oft bijt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Brusselschen Blom-hof van Cupido · Willem Borcht · Poetry Cove