Stemme: Claire Fontaine.
ACh ! wat een smerte // braeckt het minnen uyt,
Wanner een herte // sijnen brandt besluyt,
Sonder te klaghen // daer 't niet kan verdraghen
Het vinnigh pranghen // van het groot verlanghen ?
2. Het stoute minnen // seght my stadigh aen,
Dat ick mijn sinnen // soud' verklaren gaen,
Maer bleeuwe schaemte // en vrees' van de blaemte
Doet my vertraghen // mijn Lief naer te jaghen.
3. En noch doet hy my // d'alder-meeste pijn,
Om dat hy by my // mijn Suster komt vry'n:
Ach ! hy is stadigh // fel en seer onghenadigh
Ontrent mijn deure // 't welck my meer doet treuren.
4. Dus ben ick even // Tantalus die haeckt
Naer 't vocht dat neven // aen sijn lippen raeckt,
En noyt kan proeven // dan een staegh bedroeven,
Om dat sijn lippen // noyt aen 't water stippen.
5. Wat heeft hy aerdigh // doch in haer besint,
Dat sy is waerdigh // boven my bemindt ?
Noyt wirdt haer wesen // boven 't mijn ghepresen,
Noch haer soet spreken // teghen 't mijn gheleken.
6. Ick ben niet spijtigh // soo hy van haer klaeght,
Maer siet ick vlijtigh // kom' hem naer-ghejaeght;
Wilt hy mijn banghe // ziel' maer eens ontfanghen
In sijn ghenade // eer het wordt te spade.
7. Ick sal versaken // mijn Suster ter noodt,
Midts ick niet haken // magh haer blijde doodt:
Maer wil eer sterven // en oock metter spoet
Mijn borst roodt verven // met mijn heete bloedt.