Skip to content
1641

Brusselschen Blom-hof van Cupido

Willem Borcht

Stemme: Ie meur d'amour. MYn liefste Lief, wilt doch uw' ooren booghen Om eens te hooren mijn ondulde klaght, En wilt op my twee-gunst-vol sachte ooghen

Slaen, eer dat ick in 't minne-vier versmacht, Oft wilt ghy kijcken // dat ick heel gheschendt Mijn leven strijcke // in soo veel ellendt, En rake soo het endt. 2. Ick weet mijn Lief ghy soud' doch nimmer willen Dat ick om uwen wil soud' zijn een lijck, Oft soo ghy 't woudt, soo soud' uw' ziel' med' drillen, Om t'saem te leven in het ander rijck, Daer wy te gader // van dit quaedt bevrijdt, Meer vry en nader // tot eeuwighen tijdt, T'saem souden zijn verblijdt. 3. Maer soo ghy dat hier naer wel soud' begheeren, Soo is het best dat-men van hier beghint, En dat wy soo (oudt zijnde) t'samen veeren, (Naer dat wy hier altijdt hebben bemindt,) Over de vloeden // naer Elysis veldt, Daer liefd' de goeden // in een sale stelt, Daer niet dan vreughdt en speelt.

4. Waer teghen al die hier niet beminnen Ellendelijck in d'helle zijn gheplaeght Dus, soete Lief, en wilt niet meer versinnen, Noch oock mijn klaghten voor niet en verjaeght: Maer wilt ghy leven // in vreughdt en ghenucht, Wilt u begheven // tot liefd', en niet vlucht Des minnens soete vrucht.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Brusselschen Blom-hof van Cupido · Willem Borcht · Poetry Cove