Stemme: Wat lof, wat roem.
O ! Waerdigh dier, en wilt doch niet ghelooven
De valsche tongh' die nu soo loghen-taelt,
Sy sal met slimme valscheydt u verdooven,
Siet toe dat ghy dan daer niet aen en faelt:
Sluyt doch uw' ooren // en wilt niet aen-hooren,
Oft anders hier ons' oude vrindtschap paelt.
2. O ! schand'righ lit, wat en kont ghy niet brouwen
Met uwe valsche spraeck vol soet gheklanck,
Een-ieder moght van u venijn wel grouwen,
Als all' de Schippers van Syrenen sanck:
Ghy en de lippen // zijn als steene klippen,
Oft aen ons leven als een water-banck.
3. Veel beter waert ghy in de duyst're helle,
En wachtet naer den vlugghen water-vliedt
Met Tantalo dan ons hier soo te quellen,
En my te brenghen in dit groot verdriet:
Oft noyt gheboren // soo soudt ghy verstoren
Noyt liefd', die voor u als haer' vyandt vliedt.
4. Oft Zysiphus die moght als nu wel rusten,
En gheven u den zwaren wentel-steen,
Soo moght ick eynden met wat vryer lusten
Met mijn schoon' Nymphe noch eens zijn ghemeen:
Maer blijft ghy rasen // en haer hoofdt vol blasen,
Soo moet mijn liefde sterven door gheween.
5. Eylaes ! om niet zijn all' mijn yd'le klaghten,
Ghy hebt te veel het valsche lit betrouwt,
En ghy schijnt my eylaes ! nu te verachten,
O ! snoode tongh' wat hebt ghy my ghebrouwt ?
Maer 'k sal 't lijden // en ter wraeck noch tijden,
En daer naer u beloonen duysent-fout.