Stemme: Phillis quam Philander teghen. ICk quam lest-mael langhs de weyden, Ontrent Schar'beeck in een dal, Daer ick my wat gingh vermeyden, By een soete water-val, Die met lieffelijck ghedruys Speelde als een orghel-buys. 2. En daer neven stont een blome Die schier tot het plucken was, Maer sy sagh den avondt komen Over bergh', landt, ende gras, Waer-om dat haer dichte bla'en T'samen waren toe-ghegaen. 3. Ick terstont met gragge handen Pluckte af de lieve blom, Roepende: siet aen ghy landen, Siet u voedtsel t'uwen rom, Kijckt dat blomken Amaril Sal bekoren uwen will'. 4. Maer ick sagh wat grouwe roocken Wt haer dichte loof op-staen, Ick meynd' 't waren vremd' ghespoocken Die daer woonden in de bla'en: Maer hoort wat een vremde dingh,
Ick daer Venus Soon in-vingh. 5. Hy voor 't eerst met weynigh machten Drongh, en sperteld' uyt mijn hant, 't Scheen hy soude 't al verkrachten, Al gaen legghen in den bandt: Soo was hem dat grilligh hoofdt Van sijn soet ghelaet berooft. 6. Flux soo reckte hy sijn pesen, En schoot uyt een goude schicht, Trefte recht my in het wesen, Maer het schieten viel te licht; Soo dat hy sijn pijlkens al In mijn soete borst beval. 7. Ick bleef even kalm van lenden, Waer-om dat hy (meer verstoort) Gingh sijn-selven in my senden, En heeft dus my 't hert' door-boort: Soo dat hy nu soo hy wilt Ziel' en lichaem henen drilt. 8. Maer het Kindt vernuft van sinnen Wist wel waer ick henen wou, Daer-om heeft hy my doen minnen V mijn uyt-ghekosen vrouw: Weest dan, weest dan niet ghestoort, Liefde weet wat dat behoort.
Cookies on Poetry Cove