Stemme: Lest-mael lagh ick vol phantazy. HOort wat den jonghen Promethé My in mijn eerste vrijheyde dé, Als ick noch liefdens-vry beloech De gulde schichten die hy droegh. 2. Als ick sijn kinderlijck gheweldt Met spot voor nietigh hebb' gheschelt, Als ick met schimp den Kinder-godt Hadd' in mijn' lentens-tijdt bespot. 3. Neen (riep hy eerst-mael) doen hy sagh My (daer ick met hem besigh legh) Ick zweir' u by mijn schietens-kracht, Dat ick niet meer sal zijn veracht. 4. Daer med' nam hy sijn' krommen boogh, VVaer op hy 't peesk en straffer toogh, En trock soo pijl naer pijltjen uyt, En hechte die dwersch door mijn buyt. 5. Maer naer dat ick den fellen brandt Voelde in dit mijn inghewant, Soo peysd' ick eenen wond'ren vondt Tot straf van die my hadd' ghewondt.
VVant oft schoon liefdens vlammen-kracht My hadd' in vollen brandt ghebraght, Noch veynsde ick aen 't Schutter-wicht Een ys-bevrosen aenghesicht. 7. VVaer door den Schutter witte vergramt Op sijn ontkomen schutters-ampt, En wirp sijn kokerken, sijn' boogh Seer korselachtigh uyt sijn oogh. 8. En sprack: light daer verwonnen-kracht, Die ick hier naer onnuttigh acht, Mijn vlogh'len sullen in dees pijn My twee ghewisse helpers zijn. 9. Daer med' soo vloogh hy in-der yl, Snelder als den ghezwinsten pijl, En drongh my met een soete smert' In 't binnenst' van mijn blak'righ' hert'. 10. Daer sagh hy hoe de jonghe vlam Allenckskens my de borst in-nam, Maer houdt, den brandt in noch te traegh, (Riep hy) en kleyn voor sulcken plaegh. 11. Dus gingh hy met sijn vloghel-paer Een wat door-fled'ren hier en daer, Soo datter groeyde door den windt De vlamm', die hy flux grooter vindt. 12. Maer 't leckertjen door dit gherucht Kreegh in sijn eyghen vlamm' ghenucht, Dus vloogh hy dapper ende vlugh, Rondt-om het vyer, ghelijck een Mugh. 13. Som-wijl' riep hy: het vyer is goedt, Ha ! 't is soo wonderlijck en soet: Maer hy al spelend' naeckt de vlam, Die hem sijn vleughel-paer ontnam. 14. Die hem verbrandt het pluymen-goet, Dat hy op sijne schouders voedt, VVaer door hy slechtjens stondt en keeck, En weende met een tranen-beeck.
Soo dat het sout en bracke vocht My weder hulp' en bate broght: Vermidts het nat (waer in hy zwemt) Allenckskens d'eerste vlammen dempt. 16. Dus beschimp' ick nu met een' jou 't Kindt, dat ick daer ghekerckert hou, Gheboeyt, en veder-loos ghestelt, Berooft van pijlen en gheweldt. 17. Benoudt, gheseten in mijn hert', Daer ick vertrots all' 's liefdens smert', Die ick sal houden dus gheplaeght, Tot dat een jongh-vrouw my behaeght. 18. Dan sal ick wijsselijck de min Een ruymte gheven in den sin, En heeten hem, als 't my behaeght, Oock treffen de besinde maeght.
Cookies on Poetry Cove