25. Vraghe. 3 Dan aengesien daer niet en isAls maer een Godt in ’t eeuvvig Wesen, Met vvat verstants geheymenisSegt ghy daer nu vvel drie te vvesen? Devvijl ghy eerst den Vader noemt;En dan den Soon, ons eygen Heere; En d’ Heyl’ge Geest; ja die verdoemtDie anders van dees’ vvaerheyt leeren? Antvvoorde.
4 Hier van is d’ oorsaeck, in Natuur
Of ’s werelts wijsheyt niet te vinden;
Dit leert ons eenlick de Schriftuur,
Waer aen wy ons gestadigh binden,
Daer dit geheym dus wert verklaert
Aen vele die op d’ Aerde woonen,
En Godt sich selfs soo openbaert,
Dat dese Drie, zijn drie Personen,
5 Die onderscheyden zijn van een,
En niet verscheyden van malkanderen,
De ware Godt zijn in ’t gemeen
En eeuwigh d’een soo wel, als d’and’re.