109. Vraghe. 2 Verbiet Godt dan al hier niet meerAls dat men ’t Huw’lick werpt om veer, En breeckt alsoo dien heyl’gen bant, Of pleegt een diergelijcke schandt, Hoedanigh die oock wesen mochtDaer toe de Sathan ons versocht? Antvvoorde.
3 Dewijl ons lijf en onsen geest
Een tempel zijn van d’ Heyl’ge Geest,
Soo wil hy, dat wy in den treyn
Van onsen wandel, kuys en reyn,
En suyver zijn, gelijck ’t betaemt
Dien, die Gods tempels zijn genaemt’
4 Waerom hy oock in tegendeel
Verbiet, en doemt in het geheel,
Onkuysche woorden, wercken, praet,
Gedachten, lusten, en gelaet,
En wat (wie ’t is) of Vrouw of Man,
Daer toe in ’t minste trecken kan.