Skip to content
1886–1928

SZERETNÉK ÖRÖKKÉ ÍGY ÜLNI...

Árpád Tóth

Szeretnék örökké így ülni, veled, A kezed fogni és alkonyi ég Opál borongásán tünődni, Mit se várva.

Lelkem, az árva régi hárfa Kiterítem mezítlen lelkem, Hadd járja holdfény, anda szél, Zengjen, mint árva aeol-hárfa,

Amely az éjféllel beszél. Meghaltam én, vagy nem is éltem

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
SZERETNÉK ÖRÖKKÉ ÍGY ÜLNI... · Árpád Tóth · Poetry Cove