123.
Zij dankt het lot, dat haar tot hier deed komen:
Hier heerscht een graauwe schemer heinde en veer.
Hier stijgt zij af, hier werpt ze, in schaâuw der boomen,
Heur krijgsgewaad, heur boog en pijlen neêr.
‘Gij wapens!’ snikt ze, en de eerste tranen stroomen:
‘Ach, uit den slag keert gij geschandvlekt weêr!
Ik leg u af: rust hier, verroest, verbroken!
Gij waart te laf: gij hebt mij slecht gewroken!