71.
Zij klieft d' orkaan, zij suizelt door de wolken,
De starren stuiven op als dwarrlend zand.
Diep onder haar ziet ze onbekende volken,
Een andre pool met menig bochtig strand.
Daar rijzen Herkles' zuilen uit de kolken:
Ver achter haar ligt Spanje en 't Moorenland.
Steeds rent zij voort, ver boven wind en baren,
Tot Syriën zijne oevers laat ontwaren.