72.
Zij ijlt niet naar Damaskus: zij begroet
Heur erfgrond niet, haar trots en lust te voren!
Zij zoekt het oord, waar uit den sombren vloed
Heur burch verrijst met menig sterken toren.
Ze ontwijkt er schuw haar trouwen Joffrenstoet
En sluit zich op, in de eenzaamheid verloren:
Dáár wordt heur ziel door twijfeling gedrukt,
Tot voor de wraak de laatste schaamte bukt.